Sunan Abi Dawud، حدیث 3244
روایتشده توسط Al-Ash'ath ibn Qays. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍآن را به أبو داود روایت کرد
- 2الْفِرْيَابِيُّ
- 3الْحَارِثُ بْنُ سُلَيْمَانَ
- 4كُرْدُوسٌ
- 5الأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ، حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنِي كُرْدُوسٌ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ كِنْدَةَ وَرَجُلاً مِنْ حَضْرَمَوْتَ اخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي أَرْضٍ مِنَ الْيَمَنِ فَقَالَ الْحَضْرَمِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَرْضِي اغْتَصَبَنِيهَا أَبُو هَذَا وَهِيَ فِي يَدِهِ . قَالَ " هَلْ لَكَ بَيِّنَةٌ " . قَالَ لاَ وَلَكِنْ أُحَلِّفُهُ وَاللَّهِ مَا يَعْلَمُ أَنَّهَا أَرْضِي اغْتَصَبَنِيهَا أَبُوهُ فَتَهَيَّأَ الْكِنْدِيُّ لِلْيَمِينِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَقْتَطِعُ أَحَدٌ مَالاً بِيَمِينٍ إِلاَّ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ أَجْذَمُ " . فَقَالَ الْكِنْدِيُّ هِيَ أَرْضُهُ .
محمود بن خالد به ما حدیث کرد، فریابی به ما حدیث کرد، حارث بن سلیمان به ما حدیث کرد، کردوس برایم حدیث کرد، از اشعث بن قیس که مردی از قبیله کنده و مردی از حضرموت بر سر زمینی در یمن نزد پیامبر ﷺ به اختلاف برخاستند. مرد حضرمی گفت:
«ای رسول خدا! پدر این مرد زمین مرا غصب کرده و اکنون در دست اوست.» ایشان فرمودند: «آیا دلیل و مدرکی داری؟» گفت: «خیر، اما میخواهم او را قسم دهم؛ به خدا سوگند، او میداند که این زمین من است که پدرش آن را غصب کرده است.» سپس مرد کندی آماده سوگند خوردن شد. رسول الله ﷺ فرمودند: «هر کس با سوگند دروغ مالی را تصاحب کند، در حالی با خداوند ملاقات خواهد کرد که دستش قطع شده باشد.» آنگاه مرد کندی گفت: «این زمین متعلق به اوست.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
قسَم دروغ برای تصاحب زمین دیگری، پیامد و مسئولیتی سنگین دارد.
مدرک یا شهادت معتبر که شخص با آن ادعای خود دربارهٔ زمین را اثبات میکند.
گفتاری که در آن شخص خداوند را گواه میگیرد؛ دروغ گفتن در چنین سوگندی بسیار سنگین است.
در لغت: ناقصالعضو یا بیعضو. این تعبیر، تهدیدی شدید برای کسی است که با سوگند دروغ، مال دیگری را میگیرد.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که در اختلاف، مدعی باید دلیل بیاورد و اگر دلیلی در دست نباشد، میتوان از طرف دیگر سوگند خواست. سوگند، مالی را که به ناحق به دست آمده نزد خدا حلال نمیکند. این هشدار دربارهٔ کسی است که آگاهانه برای تصاحب مال دیگری سوگند دروغ میخورد؛ مرد کندی از این کار خودداری کرد و ادعای مرد حضرمی را پذیرفت.
- تنها زمانی سوگند بخور که مطمئنی گفتهات راست است.
- در اختلاف بر سر مالکیت، پیش از طرح ادعا اسناد و گواهان را بررسی کن.
- هرگاه روشن شد مالی به دیگری تعلق دارد، آن را بازگردان.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.