Sunan Abi Dawud، حدیث 3262
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، وَمُسَدَّدٌ، - وَهَذَا حَدِيثُهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " مَنْ حَلَفَ فَاسْتَثْنَى فَإِنْ شَاءَ رَجَعَ، وَإِنْ شَاءَ تَرَكَ غَيْرَ حِنْثٍ " .
محمد بن عیسی و مسدّد به ما حدیث کردند — و این حدیثِ اوست — هر دو گفتند: عبدالوارث به ما حدیث کرد، از ایّوب، او از نافع، او از ابن عمر که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«هر کس سوگند یاد کند و سپس استثنا نماید (مثلاً بگوید إنشاءالله)، اگر بخواهد میتواند به سوگند خود عمل کند و اگر بخواهد بدون آنکه مرتکب حنث شود و کفّارهای بر گردنش باشد، آن را رها میسازد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
استثنا کردن، امکان میدهد که شخص بدون کفاره به سوگند خود عمل نکند.
افزودن عبارتی به سوگند، مانند «اگر خدا بخواهد».
انجام ندادن چیزی که شخص در سوگند خود به انجام آن متعهد شده است.
دانشمندان توضیح میدهند کسی که هنگام سوگند خوردن با یادکرد ارادهٔ خدا استثنا میکند، میتواند به سوگند عمل کند یا بدون پرداخت کفارهٔ شکستن آن، از انجامش صرفنظر کند. استثنا باید هنگام ادا کردن سوگند بیان شود؛ فقیهان همچنین شرایطی مانند پیوسته بودن آن با سوگند را بررسی میکنند. این حکم معافیتی کلی برای هر سوگندی نیست: کاربرد دقیق آن به عبارتبندی و شرایط بستگی دارد.
- سوگند را با دقت بیان کنید و استثنا را بعداً به آن اضافه نکنید.
- اگر دربارهٔ عبارتبندی یا پیامدهای سوگند تردید دارید، از عالمی آگاه راهنمایی بخواهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.