Sunan Abi Dawud، حدیث 3274
روایتشده توسط Abdullah ibn Amr ibn al-'As. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1الْمُنْذِرُ بْنُ الْوَلِيدِآن را به أبو داود روایت کرد
- 2عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ
- 3عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الأَخْنَسِ
- 4عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ
- 5أَبِيهِ
- 6جَدِّهِ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا الْمُنْذِرُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الأَخْنَسِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " لاَ نَذْرَ وَلاَ يَمِينَ فِيمَا لاَ يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ وَلاَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ وَلاَ فِي قَطِيعَةِ رَحِمٍ، وَمَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلْيَدَعْهَا وَلْيَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ، فَإِنَّ تَرْكَهَا كَفَّارَتُهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : الأَحَادِيثُ كُلُّهَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم : " وَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ " . إِلاَّ فِيمَا لاَ يُعْبَأُ بِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قُلْتُ لأَحْمَدَ : رَوَى يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ فَقَالَ : تَرَكَهُ بَعْدَ ذَلِكَ وَكَانَ أَهْلاً لِذَلِكَ، قَالَ أَحْمَدُ : أَحَادِيثُهُ مَنَاكِيرُ وَأَبُوهُ لاَ يُعْرَفُ .
منذر بن ولید به ما حدیث کرد، عبدالله بن بکر به ما حدیث کرد، عبیدالله بن اَخنَس از عمرو بن شعیب، از پدرش و او از جدش روایت نمود که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«در آنچه پسر آدم مالک آن نیست، نه نذری است و نه قسمی؛ و همچنین در معصیت الله و قطع رحم نیز نذر و قسمی نیست. هر کس قسمی بخورد و سپس چیزی بهتر از آن را ببیند، باید آن قسم را رها کند و کاری را که بهتر است انجام دهد، زیرا رها کردن آن، کفارهاش میباشد.» ابوداود گفت: تمام احادیث صحیح از پیامبر ﷺ وارد شده است که: «و باید کفاره قسم خود را بپردازد»، مگر روایاتی که اعتبار ندارند. ابوداود گفت: به احمد گفتم: یحیی بن سعید از یحیی بن عبیدالله روایت کرده است. او (احمد) گفت: پس از آن این روایت را ترک کرد و شایسته چنین کاری بود. احمد گفت: احادیث او (یحیی بن عبیدالله) مُنکَر هستند و پدرش ناشناخته است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سوگند نباید به گناه یا قطع پیوندهای خویشاوندی بینجامد.
وعدهای به خدا برای انجام دادن یا ترک کردن کاری.
جبرانی که هنگام شکستن سوگند معتبر مقرر شده است.
نادیده گرفتن خویشاوندی یا ستم به اعضای خانواده با قطع عمدی ارتباط و رسیدگی به آنان.
ابوداود یادآور میشود که روایتهای معتبر دربارهٔ شکستن سوگند میگویند باید برای آن کفاره داد؛ اما به گفتهٔ او، این عبارت که انجام ندادن سوگند خود کفاره بهشمار میآید، معتبر نیست. فقیهان از روایتهای معتبر نتیجه میگیرند که سوگند به نافرمانی از خدا نباید اجرا شود. هر کس سوگند معتبری را به این دلیل بشکند که انتخاب دیگری بهتر است، کفارهٔ مقرر را بهجا میآورد. چهار مذهب فقهی اهلسنت جزئیات این کفاره را با استناد به قرآن و روایتهای معتبر بررسی میکنند.
- سوگندی را که به گناه میانجامد اجرا نکنید؛ فرمانبرداری از خدا را برگزینید.
- اگر سوگندی یاد کردهاید و گزینهٔ بهتری میبینید، همان گزینهٔ بهتر را دنبال کنید و کفارهٔ لازم را بپردازید.
- از سوگند بهانهای برای دوری از خویشاوندان یا قطع پیوندهای خانوادگی نسازید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.