Sunan Abi Dawud، حدیث 3525
متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ حَمَّادٍ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، يَرْفَعُ الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَنْ تَرَكَ دَابَّةً بِمُهْلِكٍ فَأَحْيَاهَا رَجُلٌ فَهِيَ لِمَنْ أَحْيَاهَا " .
محمد بن عبید برای ما حدیث کرد، از حماد — یعنی ابن زید — از خالد حذّاء، از عبیدالله بن حمید بن عبدالرحمن، از شعبی که این حدیث را به صورت مرفوع به پیامبر ﷺ نسبت داده است که فرمودند:
«هر کس حیوانی را در مکانی هلاککننده رها کند و مردی دیگر آن را نجات دهد و زنده گرداند، آن حیوان متعلق به کسی است که آن را زنده کرده است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هرکس حیوانی رهاشده را از نابودی نجات دهد، نسبت به آن حق پیدا میکند.
حیوانی که در مکانی رها شده است که در معرض هلاکت قرار دارد.
حیوان را از خطر بیرون آورد و بدینسان زنده نگه دارد.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که حیوانی را که صاحبش در محلی که در معرض نابودی است رها کرده، ممکن است با نجات یافتن، تحت حق نجاتدهنده قرار گیرد. این سخن درباره حیوانی است که واقعاً واگذاشته شده، نه حیوانی که فقط موقتاً گم شده است. حقوق مالکیت همچنان محفوظ است؛ بنابراین، کسی که حیوانی مییابد باید نخست بررسی کند که آیا رها شده است یا نه، و بدون دلیل نمیتواند مالکیت شناختهشدهای را به خود اختصاص دهد. حکم دقیق به شرایط و مقررات مذهب فقهی بستگی دارد.
- حیوانی را که نگهداری میکنی در جایی که در معرض خطر است رها نکن؛ بهموقع برای خوراک، آب و جای امن آن تدبیر کن.
- اگر حیوانی را در تنگنا دیدی، به آن کمک کن و پیش از ادعای مالکیت، با دقت بررسی کن که صاحبی دارد یا نه.
- با حیوانات با مهربانی و احترام رفتار کن و همزمان حقوق صاحب آنها را رعایت کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.