Sunan Abi Dawud، حدیث 3606
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
روایت
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي الْقَاسِمِ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ خَرَجَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَهْمٍ مَعَ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ وَعَدِيِّ بْنِ بَدَّاءَ فَمَاتَ السَّهْمِيُّ بِأَرْضٍ لَيْسَ بِهَا مُسْلِمٌ فَلَمَّا قَدِمَا بِتَرِكَتِهِ فَقَدُوا جَامَ فِضَّةٍ مُخَوَّصًا بِالذَّهَبِ فَأَحْلَفَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ وُجِدَ الْجَامُ بِمَكَّةَ فَقَالُوا اشْتَرَيْنَاهُ مِنْ تَمِيمٍ وَعَدِيٍّ فَقَامَ رَجُلاَنِ مِنْ أَوْلِيَاءِ السَّهْمِيِّ فَحَلَفَا لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَإِنَّ الْجَامَ لِصَاحِبِهِمْ . قَالَ فَنَزَلَتْ فِيهِمْ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ } الآيَةَ .
حسن بن علی به ما حدیث کرد، یحیی بن آدم به ما حدیث کرد، ابن ابی زائده از محمد بن ابیالقاسم، او از عبدالملک بن سعید بن جبیر، او از پدرش و او از ابن عباس روایت کرد که گفت: مردی از بنیسهم همراه با تمیم داری و عدی بن بداء به سفر رفت. سپس آن مرد سهمی در سرزمینی که هیچ مسلمانی در آن نبود، از دنیا رفت. هنگامی که آن دو میراث او را آوردند، وارثان جام نقرهای که با طلا نقشبندی شده بود را نیافتند. پس رسول الله ﷺ آن دو را سوگند داد. سپس آن جام در مکه پیدا شد و مردم گفتند:
«ما آن را از تمیم و عدی خریدهایم.» آنگاه دو مرد از اولیای دمِ آن شخص سهمی برخاستند و سوگند یاد کردند که: «شهادت ما سزاوارتر از شهادت آن دو است و این جام متعلق به companion (یار) ماست.» ابن عباس گفت: سپس این آیه درباره آنان نازل شد: {ای کسانی که ایمان آوردهاید! گواهی میان شما هنگامی که مرگ به یکی از شما فرا رسد...} (مائده: ۱۰۶).
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در دعوای مربوط به میراث، اگر مدرکی در دست نباشد، قاضی درخواست سوگند میکند.
ابنعباس نقل میکند که این واقعه سبب نزول آیهٔ ۱۰۶ سورهٔ مائده شد؛ آیهای دربارهٔ گواهیدادن هنگام نزدیکشدن مرگ و ثبت وصیت.
قبیلهای عرب که مسافرِ درگذشته به آن تعلق داشت.
داراییهایی که شخص پس از مرگ از خود بهجا میگذارد.
اظهاری رسمی که در آن شخص خدا را گواه میگیرد.
دانشمندان از این واقعه چنین برداشت میکنند که گواهی و سوگند جایگاهی تثبیتشده در دادرسی دارند، از جمله در اختلافهای مربوط به میراث. آیهٔ ۱۰۶ سورهٔ مائده دربارهٔ گواهانی است که شخص هنگام نزدیکشدن مرگ در سفر تعیین میکند؛ این روایت نشان میدهد وقتی در آغاز گواه مسلمان دیگری وجود ندارد، چگونه میتوان به یک اختلاف رسیدگی کرد. کاربرد دقیق سوگندها و قواعد اثبات، بسته به نوع دعوا متفاوت است و فقیهان آن را در چارچوب قواعد گستردهترِ اثبات بررسی میکنند.
- در سفر، داراییهای مهم و خواستههای مربوط به وصیت را با دقت ثبت کنید و آنها را به گواهان امین اطلاع دهید.
- در اختلاف بر سر میراث، افراد درگیر باید مدارک را صادقانه نگه دارند و بگذارند موضوع طبق روندی عادلانه بررسی شود.
- دربارهٔ چیزی که از آن اطمینان ندارید سوگند نخورید؛ سوگند در برابر خدا مسئولیتی سنگین است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.