Sunan Abi Dawud، حدیث 3714
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aishah
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تُخْبِرُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلاً فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَيَّتُنَا مَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُنَّ فَقَالَتْ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ " بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ وَلَنْ أَعُودَ لَهُ " . فَنَزَلَتْ { لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي } إِلَى { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ } لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ رضى الله عنهما { وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا } لِقَوْلِهِ " بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً " .
احمد بن محمد بن حنبل برای ما حدیث کرد، حجاج بن محمد برای ما حدیث کرد و گفت: ابن جریج از عطاء نقل کرده است که او عبید بن عمیر را شنید که میگفت: من از عایشه رضی الله عنها، همسر پیامبر ﷺ شنیدم که خبر میداد پیامبر ﷺ نزد زینب بنت جحش میماندند و در آنجا عسل مینوشیدند. من و حفصه با هم توافق کردیم که هر کدام از ما که پیامبر ﷺ نزدش وارد شد، بگوید:
«من از تو بوی مغافیر احساس میکنم.» سپس پیامبر ﷺ نزد یکی از آنان وارد شدند و او این سخن را به ایشان گفت. پیامبر ﷺ فرمودند: «بلکه من نزد زینب بنت جحش عسل نوشیدهام و دیگر هرگز به سراغ آن نخواهم رفت.» آنگاه این آیه نازل شد: {چرا چیزی را که الله برایت حلال کرده است تحریم میکنی...} تا {...اگر شما دو نفر به سوی الله توبه کنید} که درباره عایشه و حفصه رضی الله عنهما است. و آیه: {و چون پیامبر سخنی را پنهانی به یکی از همسرانش گفت} اشاره به فرمایش پیامبر ﷺ دارد که فرمودند: «بلکه من عسل نوشیدهام.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ میخواستند برای خشنود کردن همسرانشان از خوردن عسل دست بکشند.
عایشه نقل میکند که او و حفصه توافق کردند پس از آنکه پیامبر ﷺ نزد زینب بنت جحش عسل نوشید، به ایشان بگویند بوی مغافیر میدهند. ایشان فرمودند دیگر عسل نخواهند خورد. آیات سورهٔ تحریم دربارهٔ حرام کردن آنچه خدا حلال کرده و نیز گفتوگوی محرمانه، با این ماجرا مرتبط دانسته شدهاند.
گیاهی با بویی تند که بوی آن ناخوشایند شمرده میشد.
چیزی که خداوند اجازه داده است؛ در اینجا منظور عسل بهعنوان نوشیدنی مجاز است.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که کسی نباید با سخنی شخصی، چیزی را که خدا حلال کرده برای همیشه بر خود حرام کند. آیات، دست کشیدن از چیزی مجاز برای خشنود کردن دیگران را نکوهش میکنند و به حفظ راز سپردهشده نیز میپردازند. این روایت همچنین ماجرایی خانوادگی را بیان میکند، بیآنکه از شأن همسران درگیر غفلت کند.
- برای خشنود کردن دیگران، بیدلیل چیزی را که خدا حلال کرده بر خود حرام نکنید.
- تنشهای خانوادگی را صادقانه و محترمانه، بدون فریب یا رنجاندن بیمورد، مطرح کنید.
- سخنان محرمانه را با دقت حفظ کنید و پیامدهای توافقهای خانوادگی را در نظر بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.