خوراکی‌ها · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud، حدیث 3794

روایت‌شده توسط Khalid ibn al-Walid. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: خوراکی‌ها
سنن أبي داود
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Khalid ibn al-Walid

Sahih (معتبر)

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، أَنَّهُ دَخَلَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْتَ مَيْمُونَةَ فَأُتِيَ بِضَبٍّ مَحْنُوذٍ فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ فَقَالَ بَعْضُ النِّسْوَةِ اللاَّتِي فِي بَيْتِ مَيْمُونَةَ أَخْبِرُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِمَا يُرِيدُ أَنْ يَأْكُلَ مِنْهُ فَقَالُوا هُوَ ضَبٌّ ‏.‏ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ ‏.‏ قَالَ فَقُلْتُ أَحَرَامٌ هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏ "‏ لاَ وَلَكِنَّهُ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ خَالِدٌ فَاجْتَرَرْتُهُ فَأَكَلْتُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ ‏.‏

ترجمه

قَعْنَبی برای ما حدیث کرد، از مالک، از ابن شهاب، از ابوامامه بن سهل بن حنیف، از عبدالله بن عباس، از خالد بن ولید که او همراه با رسول الله ﷺ وارد خانه میمونه شد. آنگاه مارمولکی بریان‌شده برای ایشان آورده شد. رسول الله ﷺ دست خود را به سوی آن دراز کردند تا بخورند. برخی از زنانی که در خانه میمونه بودند گفتند:

«به پیامبر ﷺ خبر دهید که چه چیزی می‌خواهند بخورند.» آنان گفتند: «این مارمولک است.» پس رسول الله ﷺ دست خود را بازکشیدند. خالد گفت: «پرسیدم: یا رسول الله! آیا این حرام است؟ فرمودند: خیر، ولی چون در سرزمین قوم من یافت نمی‌شود، طبعاً از آن بدم می‌آید.» خالد گفت: «سپس آن را کشیدم و خوردم در حالی که رسول الله ﷺ نگاه می‌کردند.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

پیامبر ﷺ نشان دادند که بیزاری شخصی، چیزی را حرام نمی‌کند.

توضیح واژه‌های دشوار
ضَبّ (سوسمار صحرایی)

سوسماری بیابانی که در عربستان خورده می‌شد.

مَخْنوذ

کباب‌شده یا پخته‌شده روی سنگ‌های داغ.

بیزاری

واکنشی شخصی به مزه؛ به‌خودی‌خود حکمی مبنی بر حرام بودن غذا نیست.

برداشت‌های عالمان

دانشمندان از این روایت چنین برداشت می‌کنند که خوردن ضب جایز است و پیامبر ﷺ از آن نخوردند چون با ذائقهٔ شخصی ایشان سازگار نبود، نه به این دلیل که حرام بود. چهار مذهب فقهی اهل‌سنت در اصل ضب را حلال می‌دانند. این روایت همچنین می‌آموزد که کسی مجبور نیست غذایی را که دوست ندارد بخورد، به شرط آنکه بی‌دلیل دیگران را از خوردن آن بازندارد.

درس‌هایی برای امروز
  1. ذائقه یا بیزاری شخصی را با حرمت شرعی اشتباه نگیرید.
  2. اگر تردید دارید، علت را بپرسید: پیامبر ﷺ روشن کردند که خودداری ایشان به ذائقه مربوط بود.
  3. سر سفره به این احترام بگذارید که دیگران ممکن است غذایی را دوست داشته باشند، به شرط آنکه حلال باشد.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.