Sunan Abi Dawud، حدیث 3911
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurairah
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُتَوَكِّلِ الْعَسْقَلاَنِيُّ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ عَدْوَى وَلاَ طِيَرَةَ وَلاَ صَفَرَ وَلاَ هَامَةَ " . فَقَالَ أَعْرَابِيٌّ مَا بَالُ الإِبِلِ تَكُونُ فِي الرَّمْلِ كَأَنَّهَا الظِّبَاءُ فَيُخَالِطُهَا الْبَعِيرُ الأَجْرَبُ فَيُجْرِبُهَا قَالَ " فَمَنْ أَعْدَى الأَوَّلَ " . قَالَ مَعْمَرٌ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَحَدَّثَنِي رَجُلٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يُورِدَنَّ مُمْرِضٌ عَلَى مُصِحٍّ " . قَالَ فَرَاجَعَهُ الرَّجُلُ فَقَالَ أَلَيْسَ قَدْ حَدَّثْتَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ عَدْوَى وَلاَ صَفَرَ وَلاَ هَامَةَ " . قَالَ لَمْ أُحَدِّثْكُمُوهُ . قَالَ الزُّهْرِيُّ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ قَدْ حَدَّثَ بِهِ وَمَا سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ نَسِيَ حَدِيثًا قَطُّ غَيْرَهُ .
محمد بن متوکل عسقلانی و حسن بن علی به ما حدیث کردند، هر دو گفتند: عبدالرزاق به ما حدیث کرد، معمر ما را خبر داد، از زهری، از ابوسلمه، از ابوهُریره که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«نه سرایتِ مستقل بیماری وجود دارد، نه شومی، نه شومیِ ماه صفر و نه هامه.» مردی بادیهنشین پرسید: «چرا شتران در ریگزار مانند آهو سالم هستند، اما وقتی شتری گزیده با آنان میآمیزد، همه را گزیده میکند؟» ایشان فرمودند: «پس چه کسی نخستین شتر را بیمار کرد؟» معمر گفت: زهری گفت: مردی برایم از ابوهُریره نقل کرد که او شنیده بود رسول الله ﷺ میفرمایند: «هرگز نباید شتر بیمار را همراه شتر سالم بر سر آب آورد.» راوی گفت: آن مرد دوباره از او پرسید: «آیا برایمان نقل نکردی که پیامبر ﷺ فرمودند: نه سرایتی هست، نه شومیِ صفر و نه هامه؟» او پاسخ داد: «من این را برای شما نقل نکردم.» زهری گفت: ابوسلمه فرمود: او قطعاً این حدیث را نقل کرده بود و من هرگز نشنیدم که ابوهُریره جز این یک حدیث، حدیث دیگری را فراموش کرده باشد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سرایت و فالبد، مستقل از ارادهٔ خداوند هیچ قدرتی ندارند.
فال گرفتن از دیدن پرنده یا نشانهای دیگر و پیوند دادن تصمیمها به آن.
باوری خرافی و کهن دربارهٔ ماه صفر یا بیماریای در شکم.
باوری خرافی دربارهٔ پرندهای، اغلب جغد، که آن را با مرگ یا بدشانسی مرتبط میدانستند.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که عبارت «سرایت وجود ندارد» خرافهای را رد میکند که میپندارد بیماری خودبهخود یا بهواسطهٔ سرنوشتی پنهان اثر میگذارد؛ این عبارت انکار نمیکند که خداوند بیماری را از راه اسباب منتقل میکند. بنابراین، سفارش به وارد نکردن حیوان بیمار در میان حیوانات سالم، اقدامی احتیاطی است، نه پذیرش قدرتی مستقل برای سرایت. پیامبر ﷺ آموخت که توکل بر خدا را با رعایت اقدامات احتیاطی معقول همراه کنیم. فالها و ترسهای خرافی نباید در تصمیمهای مسلمان اثر بگذارند.
- در هنگام بیماری، اقدامات احتیاطی معقولی مانند فاصله گرفتن از حیوانات یا افراد بیمار را رعایت کن و در عین حال بر خدا توکل داشته باش.
- مگذار نشانهای که بدشگون میپنداری یا ماهی که دربارهاش خرافه آموختهای، تصمیمهایت را تعیین کند.
- هرگاه سببی را دیدی، آن را وسیله بدان و تدبیر نهایی را به خداوند نسبت بده.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.