Sunan Abi Dawud، حدیث 4260
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ رَقَبَةَ بْنِ مَصْقَلَةَ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ سَمُرَةَ - قَالَ كُنْتُ آخِذًا بِيَدِ ابْنِ عُمَرَ فِي طَرِيقٍ مِنْ طُرُقِ الْمَدِينَةِ إِذْ أَتَى عَلَى رَأْسٍ مَنْصُوبٍ فَقَالَ شَقِيَ قَاتِلُ هَذَا . فَلَمَّا مَضَى قَالَ وَمَا أَرَى هَذَا إِلاَّ قَدْ شَقِيَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ مَشَى إِلَى رَجُلٍ مِنْ أُمَّتِي لِيَقْتُلَهُ فَلْيَقُلْ هَكَذَا فَالْقَاتِلُ فِي النَّارِ وَالْمَقْتُولُ فِي الْجَنَّةِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سُمَيْرٍ أَوْ سُمَيْرَةَ وَرَوَاهُ لَيْثُ بْنُ أَبِي سُلَيْمٍ عَنْ عَوْنٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سُمَيْرَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ لِي الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ - يَعْنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ - عَنْ أَبِي عَوَانَةَ وَقَالَ هُوَ فِي كِتَابِي ابْنُ سَبْرَةَ وَقَالُوا سَمُرَةَ وَقَالُوا سُمَيْرَةَ هَذَا كَلاَمُ أَبِي الْوَلِيدِ .
ابوالولید طیالسی به ما حدیث کرد، ابوعوانه به ما حدیث کرد، از رقبه بن مسقله، از عون بن ابی جحیفه، از عبدالرحمن — یعنی ابن سمره — که گفت:
«در یکی از راههای مدینه دست ابن عمر را گرفته بودم و میرفتم که ناگهان به سری آویخته رسیدیم. او فرمود: 'قاتل این شخص شقی و بدبخت باد.' چون کمی پیش رفت، دوباره فرمود: 'گمان نمیکنم جز این باشد که او شقی شده است. شنیدم رسول الله ﷺ میفرمودند: هر کس به قصد کشتن مردی از امت من به سوی او رود، باید چنین بگوید (دست دفاع بالا برد اما انتقام نگیرد)، آنگاه قاتل در دوزخ و مقتول در بهشت خواهد بود.'» ابوداود گوید: ثوری این حدیث را از عبدالرحمن بن سمیر یا سمیره روایت کرده است؛ و لیث بن ابی سلیم نیز از عون، و او از عبدالرحمن بن سمره روایت نموده است. ابوداود گوید: حسن بن علی به من گفت: ابوالولید این حدیث را برای ما از ابوعوانه نقل کرد و گفت: «در دفترم ابن سبره نوشته شده»، در حالی که دیگران آن را سمره یا سمیره گفتهاند. این سخن ابوالولید است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
من عمداً مسلمانی بیگناه را بکشد، گناهی سنگین بر دوش دارد.
سرِ فردی کشتهشده که در مکانی عمومی به نمایش گذاشته شده بود.
خشونت و دشمنی میان افراد درون یک جامعه.
عالمان با استناد به متون کلی و معتبر دربارهٔ حرمت کشتن ناحق تأکید میکنند که جان مسلمانان مصون است و نباید در درگیریهای داخلی مشارکت کرد. بهدلیل ضعف زنجیرهٔ این روایت خاص، تهدید مطرحشده در آن بهعنوان دلیل مستقل فقهی به کار نمیرود؛ احکام دقیق فقهی از ادلهٔ معتبرتر و با رعایت شرایط آنها استخراج میشوند.
- در زمان اختلاف، برای میانجیگری بکوشید و از گفتار یا رفتاری که خشونت را شعلهور میکند بپرهیزید.
- تصاویر کشتهشدگان را منتشر نکنید و با قربانیان با کرامت و احترام رفتار کنید.
- احکام دینی را بر پایهٔ ادلهٔ معتبر صادر کنید و تصمیمگیری دربارهٔ خشونت را به نهادهای صلاحیتدار بسپارید.
این روایت صحیح هشدار میدهد که دو مسلمانی که با شمشیر به یکدیگر حمله میکنند، هر دو در معرض خطری جدیاند. این روایت بر دعوت کلی به پرهیز از خشونت در جامعه تأکید میکند.
40 Hadith van an-Nawawi · #14 (Sahih)این روایت صحیح استثناهای محدودِ حرمت ریختن خون مسلمان را بیان میکند و به تبیین فقهیِ مصونیت جان یاری میرساند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.