Sunan Abi Dawud، حدیث 4363
روایتشده توسط Abu Barzah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَآن را به أبو داود روایت کرد
- 2حَمَّادٌ
- 3يُونُسَ
- 4حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ
- 5رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ يُونُسَ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَنُصَيْرُ بْنُ الْفَرَجِ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُطَرِّفٍ، عَنْ أَبِي بَرْزَةَ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَتَغَيَّظَ عَلَى رَجُلٍ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِ فَقُلْتُ تَأْذَنُ لِي يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَضْرِبُ عُنُقَهُ قَالَ فَأَذْهَبَتْ كَلِمَتِي غَضَبَهُ فَقَامَ فَدَخَلَ فَأَرْسَلَ إِلَىَّ فَقَالَ مَا الَّذِي قُلْتَ آنِفًا قُلْتُ ائْذَنْ لِي أَضْرِبْ عُنُقَهُ . قَالَ أَكُنْتَ فَاعِلاً لَوْ أَمَرْتُكَ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا كَانَتْ لِبَشَرٍ بَعْدَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا لَفْظُ يَزِيدَ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ أَىْ لَمْ يَكُنْ لأَبِي بَكْرٍ أَنْ يَقْتُلَ رَجُلاً إِلاَّ بِإِحْدَى الثَّلاَثِ الَّتِي قَالَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كُفْرٌ بَعْدَ إِيمَانٍ أَوْ زِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ أَوْ قَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرِ نَفْسٍ وَكَانَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقْتُلَ .
موسی بن اسماعیل برای ما حدیث کرد و گفت: حماد از یونس، او از حمید بن هلال و او از پیامبر ﷺ روایت کردند. همچنین هارون بن عبدالله و نصیر بن فرج برای ما حدیث کردند و گفتند: ابواسامه از یزید بن زریع، او از یونس بن عبید، او از حمید بن هلال، او از عبدالله بن مطرف و او از ابوبرزه روایت کرد که گفت:
«در محضر ابوبکر رضی الله عنه بودم که ایشان بر مردی خشمگین شدند و بر او سخت گرفتند. گفتم: ای خلیفه رسول خدا ﷺ! آیا به من اجازه میدهی تا گردن او را بزنم؟» فرمود: «این سخن من خشم ایشان را فرو نشاند.» سپس برخاستند و به اندرون رفتند. آنگاه کسی را نزد من فرستادند و پرسیدند: «آنچه اکنون گفتی چه بود؟» گفتم: «به من اجازه دهید گردنش را بزنم.» فرمودند: «آیا اگر به تو دستور میدادم، این کار را میکردی؟» گفتم: «بله.» فرمودند: «نه، سوگند به خدا! پس از محمد ﷺ این حق برای هیچ بشری نیست.» ابوداوود میگوید: این لفظِ یزید است. احمد بن حنبل میگوید: یعنی ابوبکر حق کشتن کسی را نداشت مگر به یکی از سه دلیلی که رسول خدا ﷺ فرمودهاند: کفر پس از ایمان، زنا پس از احصان (ازدواج)، یا کشتن نفسی بدون حق. اما پیامبر ﷺ اختیار قتل داشتند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابوبکر خشم را مهار کرد و اجرای خودسرانهٔ اعدام را ممنوع دانست.
عنوانی برای ابوبکر بهعنوان رهبر پس از درگذشت پیامبر ﷺ.
تعبیری برای کشتن کسی از راه گردنزدن.
احمد بن حنبل توضیح میدهد که ابوبکر اختیار کشتن کسی را نداشت، مگر در چارچوب دلایل قانونیای که پیامبر ﷺ بیان کرده بود. این توضیح تأکید میکند که اختیارات ویژهٔ پیامبر ﷺ خودبهخود به رهبران پس از او منتقل نمیشود. عالمان از این مطلب چنین برداشت کردهاند که مجازاتهای کیفری باید تابع مرجعیت صالح و قواعد شرعی باشند، نه خشم شخصی یا اجرای خودسرانهٔ عدالت.
- هرگز خودسرانه مجازاتی را اجرا نکنید؛ بیعدالتی جدی را به مراجع صالح گزارش دهید.
- وقتی خشم بر داوری شما چیره است، تصمیمی مهم و سرنوشتساز نگیرید.
- رهبران باید با پیروی از قانون و مقررات جاری، قدرت خود را محدود کنند.
این روایت صحیح همچنین سه استثنا بر ممنوعیت گرفتن جان انسان را بیان میکند و بدینسان بر اهمیت وجود دلایل قانونی روشن تأکید دارد.
Sunan Abi Dawud · #4352 (Sahih)این روایت صحیح سه دلیل یادشده برای ریختن خون را بررسی میکند و از نظر مضمون با توضیح احمد بن حنبل پیوند دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.