Sunan Abi Dawud، حدیث 4364
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍآن را به أبو داود روایت کرد
- 2حَمَّادٌ
- 3أَيُّوبَ
- 4أَبِي قِلاَبَةَ
- 5أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ قَوْمًا، مِنْ عُكْلٍ - أَوْ قَالَ مِنْ عُرَيْنَةَ - قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِلِقَاحٍ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا فَانْطَلَقُوا فَلَمَّا صَحُّوا قَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتَاقُوا النَّعَمَ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَبَرُهُمْ مِنْ أَوَّلِ النَّهَارِ فَأَرْسَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي آثَارِهِمْ فَمَا ارْتَفَعَ النَّهَارُ حَتَّى جِيءَ بِهِمْ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُطِعَتْ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ وَسُمِّرَ أَعْيُنُهُمْ وَأُلْقُوا فِي الْحَرَّةِ يَسْتَسْقُونَ فَلاَ يُسْقَوْنَ . قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ فَهَؤُلاَءِ قَوْمٌ سَرَقُوا وَقَتَلُوا وَكَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَحَارَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ .
سلیمان بن حرب برای ما حدیث کرد، حماد از ایوب، او از ابوقلابه و او از انس بن مالک روایت کرد که گروهی از قبیله عُکل — یا فرمود از عُرَینه — نزد رسول خدا ﷺ آمدند و هوای مدینه را ناسازگار یافتند و بیمار شدند. پس رسول خدا ﷺ دستور داد شتران صدقه را در اختیارشان بگذارند و به آنان فرمان داد که از ادرار و شیر آنها بنوشند. آنان رفتند و چون بهبود یافتند، چوپان رسول خدا ﷺ را کشتند و شتران را با خود بردند. خبر این ماجرا در ابتدای روز به پیامبر ﷺ رسید. ایشان کسانی را در پی آنان فرستادند و پیش از آنکه آفتاب بالا بیاید، آنان را دستگیر کردند و آوردند. پیامبر ﷺ دربارهشان حکم صادر فرمود؛ دستان و پاهایشان قطع شد، چشمانشان میل کشیده شد و در زمین سنگلاخ (حرّه) رها گشتند. آب میطلبیدند ولی به آنان آب داده نمیشد. ابوقلابه گفت: اینان قومی بودند که دزدی کردند، آدم کشتند، پس از ایمان آوردن کافر شدند و با خدا و رسولش جنگیدند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت از مجازات قاتلان مسلح و راهزنان سخن میگوید.
گروهی از قبیلهٔ عُکل یا عُرَینه به مدینه آمدند، بیمار شدند و اجازه یافتند از شیر و ادرار شتران بنوشند. پس از بهبودی، چوپان را کشتند و شتران را به سرقت بردند.
منطقهای سنگلاخی و آتشفشانی در نزدیکی مدینه.
راهزنی مسلحانه و خشونتی که امنیت عمومی را به خطر میاندازد.
در فقه اسلامی، مجازاتهایی که برای برخی جرایم بهطور شرعی تعیین شدهاند.
عالمان این رویداد را در بحث احکام حرابه بررسی میکنند: عاملان، قتل را با غارت و خشونت مسلحانه درآمیختند. قرآن برای چنین جرایمی مجازاتهای گوناگونی ذکر میکند که اجرای آنها به ماهیت و شدت عمل بستگی دارد؛ فقیهان دربارهٔ دستهبندی دقیق و شرایط آن اختلاف نظر دارند. روایت همچنین میگوید آنان پس از ایمان آوردن مرتد شدند، اما سخن پایانی ابوقلابه تفسیری از رخدادهاست. این ماجرا مجوزی برای خودسری و اجرای شخصی مجازات نیست: داوری و اجرای مجازات کیفری باید بر پایهٔ ادله و ضوابط شرعی به عهدهٔ مرجع صلاحیتدار باشد. ماجرای شتران همچنین در آثار کلاسیک پزشکی و طهارت بررسی شده است.
- از مردم و داراییهایشان محافظت کنید و خشونت یا سرقت را به مقامات صلاحیتدار گزارش دهید.
- از گزارش یک مجازات کیفری، حقی برای اجرای شخصی عدالت نتیجه نگیرید؛ قضاوت و اجرای مجازات در صلاحیت مرجع قانونی است.
- متون دینی را با دقت بررسی کنید و میان رخداد روایتشده و شرایط فقهی اجرای حکم تفاوت بگذارید.
این روایت صحیح جزئیات بیشتری دربارهٔ مجازات عاملان ارائه میکند.
Sunan Abi Dawud · #4365 (Sahih)این روایت صحیح از طریق سندی دیگر، جزئیاتی دربارهٔ میخهای داغشده ذکر میکند.
Sunan Abi Dawud · #4366 (Sahih)این روایت صحیح بخشی از مجموعه گزارشهای مربوط به عاملان و دادرسی آنان است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.