Sunan Abi Dawud، حدیث 4382
روایتشده توسط Nu'man ibn Bashir. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا أَزْهَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَرَازِيُّ
- 1عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَآن را به أبو داود روایت کرد
- 2بَقِيَّةُ
- 3صَفْوَانُ
- 4أَزْهَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَرَازِيُّ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ، حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَرَازِيُّ، أَنَّ قَوْمًا، مِنَ الْكَلاَعِيِّينَ سُرِقَ لَهُمْ مَتَاعٌ فَاتَّهَمُوا أُنَاسًا مِنَ الْحَاكَةِ فَأَتَوُا النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ صَاحِبَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَحَبَسَهُمْ أَيَّامًا ثُمَّ خَلَّى سَبِيلَهُمْ فَأَتَوُا النُّعْمَانَ فَقَالُوا خَلَّيْتَ سَبِيلَهُمْ بِغَيْرِ ضَرْبٍ وَلاَ امْتِحَانٍ . فَقَالَ النُّعْمَانُ مَا شِئْتُمْ إِنْ شِئْتُمْ أَنْ أَضْرِبَهُمْ فَإِنْ خَرَجَ مَتَاعُكُمْ فَذَاكَ وَإِلاَّ أَخَذْتُ مِنْ ظُهُورِكُمْ مِثْلَ مَا أَخَذْتُ مِنْ ظُهُورِهِمْ . فَقَالُوا هَذَا حُكْمُكَ فَقَالَ هَذَا حُكْمُ اللَّهِ وَحُكْمُ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ إِنَّمَا أَرْهَبَهُمْ بِهَذَا الْقَوْلِ أَىْ لاَ يَجِبُ الضَّرْبُ إِلاَّ بَعْدَ الاِعْتِرَافِ .
عبدالوهاب بن نجدة برای ما حدیث کرد، بقیه برای ما حدیث کرد، صفوان برای ما حدیث کرد، ازهر بن عبدالله حرازی برای ما حدیث کرد که گروهی از قبیله کُلاع اموالشان دزدیده شد و به چند نفر از بافندگان اتهام زدند. آنان نزد نعمان بن بشیر، صحابی پیامبر ﷺ آمدند. او آن متهمان را چند روز بازداشت کرد و سپس آزادشان نمود. شاکیان نزد نعمان آمدند و گفتند:
«آنان را بدون ضرب و شتم و بدون بازجویی آزاد کردی!» نعمان فرمود: «چه میخواهید؟ آیا میخواهید آنان را بزنم؟ اگر اموالتان پیش آنان پیدا شود که هیچ؛ وگرنه من از پشت شما همانگونه قصاص خواهم گرفت که از پشت آنان گرفتهام.» پرسیدند: «آیا این حکم توست؟» فرمود: «این حکم الله و رسول اوست ﷺ.» ابوداود گفته است: او با این سخن تنها آنان را ترساند؛ یعنی ضرب و شتم جز پس از اعتراف جایز نیست.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
صرفِ اتهام، زدن یا مجازات را توجیه نمیکند.
مجازاتهایی که خداوند برای برخی جرایم تعیین کرده است.
اقرار روشنِ متهم به اینکه آن عمل را انجام داده است.
افرادی که پارچه میبافند؛ در این روایت به دزدی متهم شده بودند.
ابوداود توضیح میدهد که نعمان با سخنانش شاکیان را بازداشت، زیرا بدون اعتراف، زدن الزامی نیست. دانشمندان از این روایت نتیجه میگیرند که صرفِ اتهام مبنایی برای مجازات بدنی نیست و ادله کیفری باید با دقت احراز شوند. این سخن، اختیار عمومی برای بازداشت یا زدن مظنونان را بیان نمیکند؛ چنین اموری تابع اقتدار قانونی و قواعد معتبر اثبات است.
- بدون شواهد قابل بررسی و ارزیابی منصفانه، کسی را علناً متهم نکنید.
- در اختلافها، واقعیتها و اظهارات را ثبت کنید و داوری را به مرجعی بیطرف و صاحبصلاحیت بسپارید.
- هرگز برای وادار کردن کسی به اعتراف از زور یا مجازات استفاده نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.