Sunan Abi Dawud، حدیث 5098
روایتشده توسط Aisha bint Abu Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha bint Abu Bakr
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، أَنَّ أَبَا النَّضْرِ، حَدَّثَهُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَطُّ مُسْتَجْمِعًا ضَاحِكًا حَتَّى أَرَى مِنْهُ لَهَوَاتِهِ إِنَّمَا كَانَ يَتَبَسَّمُ وَكَانَ إِذَا رَأَى غَيْمًا أَوْ رِيحًا عُرِفَ ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ النَّاسُ إِذَا رَأَوُا الْغَيْمَ فَرِحُوا رَجَاءَ أَنْ يَكُونَ فِيهِ الْمَطَرُ وَأَرَاكَ إِذَا رَأَيْتَهُ عُرِفَتْ فِي وَجْهِكَ الْكَرَاهِيَةُ فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ مَا يُؤَمِّنُنِي أَنْ يَكُونَ فِيهِ عَذَابٌ قَدْ عُذِّبَ قَوْمٌ بِالرِّيحِ وَقَدْ رَأَى قَوْمٌ الْعَذَابَ فَقَالُوا هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا " .
احمد بن صالح برای ما حدیث کرد، عبدالله بن وهب برای ما حدیث کرد، عمرو به ما خبر داد که ابوالنضر از سلیمان بن یسار، و او از عایشه همسر پیامبر ﷺ روایت کرده است که گفت:
«هرگز رسول خدا ﷺ را ندیدم که چنان قهقهه بزند که زبان کوچک ایشان دیده شود؛ ایشان تنها لبخند میزدند. و هرگاه ابر یا باد را میدیدند، نشانههای نگرانی در چهرهشان نمایان میشد. گفتم: ای رسول خدا! مردم وقتی ابر را میبینند شاد میشوند به امید آنکه باران داشته باشد، اما وقتی شما آن را میبینید، آثار ناخوشایندی در چهرهتان پدیدار میگردد.» فرمودند: «ای عایشه! چه چیزی مرا مطمئن میسازد که در آن عذابی نباشد؟ قومی با باد عذاب شد و چون قومی عذاب را دیدند گفتند: این ابری است که برای ما باران خواهد آورد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ با فروتنی لبخند میزد و هنگام دیدن ابرها و وزش باد از خدا میترسید.
بافت نرم و کوچکی که در انتهای گلو آویزان است؛ دیدهشدن آن در اینجا نشانهٔ خندهٔ بسیار بلند است.
مجازاتی که خداوند میفرستد، مانند بادی که قومی را گرفتار کرد.
سخن قومی که عذاب نزدیکشونده را با ابر بارانزا اشتباه گرفتند.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که پیامبر ﷺ معمولاً لبخند میزد و بیاندازه نمیخندید. واکنش ایشان به ابرها و باد، نشاندهندهٔ ترس عمیقشان از خدا و توجهشان به عبرتهای اقوام پیشین است. این روایت همچنین میآموزد که میتوان به باران بهعنوان نعمتی امید داشت، اما نباید در برابر قدرت خدا غافل بود. این روایت واکنشی ثابت را برای هر ابری مقرر نمیکند.
- با مهربانی لبخند بزن و شادیات را با فروتنی متعادل نگه دار.
- باران و باد را از نشانههای خدا بدان و برای نعمتهایی که میآورند سپاسگزار او باش.
- بگذار روایتهای اقوام پیشین تو را به توکل بر خدا و خوداندیشی برانگیزند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.