نماز · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud، حدیث 722

روایت‌شده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: نماز
سنن أبي داود
چه کسی روایت کرد؟

از أبو داود تا پیامبر ﷺ

Sahih (معتبر)
  1. 1مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّآن را به أبو داود روایت کرد
  2. 2بَقِيَّةُ
  3. 3الزُّبَيْدِيُّ
  4. 4الزُّهْرِيِّ
  5. 5سَالِمٍ
  6. 6عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ
  7. 7رسول خدا ﷺ

ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، حَدَّثَنَا الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى تَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ كَبَّرَ وَهُمَا كَذَلِكَ فَيَرْكَعُ ثُمَّ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْفَعَ صُلْبَهُ رَفَعَهُمَا حَتَّى تَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَلاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي السُّجُودِ وَيَرْفَعُهُمَا فِي كُلِّ تَكْبِيرَةٍ يُكَبِّرُهَا قَبْلَ الرُّكُوعِ حَتَّى تَنْقَضِيَ صَلاَتُهُ ‏.‏

ترجمه

محمد بن مصفی حمصی به ما حدیث کرد، بقیه به ما حدیث کرد، زبیدی از زهری، او از سالم، و او از عبدالله بن عمر روایت کرد که گفت: رسول خدا ﷺ هرگاه برای نماز برمی‌خاستند، دستان خود را تا برابر شانه‌هایشان بالا می‌بردند، سپس در همان حالت تکبیر می‌گفتند و به رکوع می‌رفتند. آنگاه که می‌خواستند پشت خود را راست کنند (از رکوع برخیزند)، دوباره دستانشان را تا برابر شانه‌ها بالا می‌بردند و می‌فرمودند:

«سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ» (خداوند سخن کسی را که او را ستایش کند، می‌شنود). ایشان در سجده دستان خود را بالا نمی‌بردند، بلکه پیش از هر رکوع در تمام تکبیرها دستانشان را بالا می‌بردند تا اینکه نمازشان به پایان می‌رسید.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

پیامبر ﷺ در آغاز نماز و پیش و پس از رکوع دست‌های خود را بالا می‌برد.

توضیح واژه‌های دشوار
تکبیر

گفتنِ «الله اکبر»؛ خداوند بزرگ‌تر است.

رفع‌الیدین

بالا بردن دست‌ها در زمان‌های معینی از نماز.

خداوند کسی را که او را ستایش می‌کند می‌شنود

عبارت «سَمِعَ اللهُ لِمَن حَمِدَهُ» که هنگام برخاستن پس از رکوع گفته می‌شود.

برداشت‌های عالمان

عالمان این روایت را دلیلی بر بالا بردن دست‌ها هنگام تکبیر آغاز نماز و هنگام برخاستن پس از رکوع می‌دانند. دربارهٔ بالا بردن دست‌ها پیش از رکوع و پس از برخاستن از آن، میان مذاهب فقهی اختلاف نظر وجود دارد: مذهب حنفی معمولاً آن را به آغاز نماز محدود می‌کند، درحالی‌که مذاهب مالکی، شافعی و حنبلی بالا بردن دست‌ها را در زمان‌های یادشده مستحب می‌دانند. روایت بیان می‌کند که هنگام سجده دست‌ها بالا برده نمی‌شوند.

درس‌هایی برای امروز
  1. حالت‌های یادشده در نماز را به‌دقت بیاموزید و با آرامش انجام دهید.
  2. از شیوهٔ نماز که بر پایهٔ دانش معتبر آموخته‌اید پیروی کنید و به اختلاف‌های پذیرفته‌شده میان مذاهب فقهی احترام بگذارید.
  3. هنگام برخاستن پس از رکوع، ستایش خداوند را با توجه به معنای آن بر زبان آورید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.