Sunan Abi Dawud، حدیث 744
روایتشده توسط Ali ibn Abi Talib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ali ibn Abi Talib
روایت
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، - رضى الله عنه - عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَأَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهُ إِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ وَلاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ صَلاَتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَإِذَا قَامَ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ وَكَبَّرَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي حَدِيثِ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ حِينَ وَصَفَ صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا كَبَّرَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلاَةِ .
حسن بن علی به ما حدیث کرد، سلیمان بن داوود هاشمی به ما حدیث کرد، عبدالرحمن بن ابیالزناد به ما حدیث کرد، از موسی بن عقبه، از عبدالله بن فضل بن ربیعه بن حارث بن عبدالمطلب، از عبدالرحمن اعرج، از عبیدالله بن ابیرافع، از علی بن ابیطالب -رضي الله عنه- روایت است که رسول خدا ﷺ هرگاه برای نماز واجب برمیخاستند، تکبیر میگفتند و دستان خود را همسطح شانههایشان بالا میبردند. همچنین هنگامی که قرائتشان تمام میشد و قصد رکوع داشتند همین کار را انجام میدادند؛ و هنگام برخاستن از رکوع نیز چنین میکردند. ایشان در هیچ حالتی از نماز در حالی که نشسته بودند، دستانشان را بالا نمیبردند. و چون از دو سجده برمیخاستند (برای راکعت بعد)، همانگونه دستانشان را بالا میبردند و تکبیر میگفتند. ابوداود در حدیث ابوحُمَید ساعدی هنگام توصیف نماز پیامبر ﷺ گفته است:
«هرگاه آن حضرت از دو رکعت برمیخاستند، تکبیر میگفتند و دستانشان را تا همترازی شانهها بالا میبردند، درست همانگونه که در آغاز نماز تکبیر میگفتند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ در چند موقعیت از نماز دستهای خود را بالا میبرد.
گفتن «الله اکبر»، به معنای الله بزرگتر است.
یک واحد نماز که از جمله شامل ایستادن، رکوع و سجده است.
حالتی در نماز که در آن به جلو خم میشوند.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که بالا بردن دستها در آغاز نماز و در هنگام رکوع، از سنت پیامبر ﷺ است. متن همچنین بالا بردن دستها هنگام برخاستن پس از دو رکعت را ذکر میکند. درباره چگونگی عمل به این مورد اخیر و زمانهای دقیق بالا بردن دستها، میان مذاهب فقهی اختلاف نظر وجود دارد؛ پیروی از یک مذهب فقهی معتبر در این زمینه معمول است. بالا بردن دستها در بخشهای نشسته در این روایت توصیف نشده است.
- زمانهای بالا بردن دستها را بیاموزید و آنها را با آرامش در نماز تمرین کنید.
- هنگام آغاز نماز، بر معنای تکبیر تمرکز کنید.
- به اختلافهای پذیرفتهشده میان مذاهب فقهی درباره چگونگی دقیق اجرای این سنت احترام بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.