Sahih al-Bukhari، حدیث 1466
روایتشده توسط Zainab. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Zainab
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ زَيْنَبَ، امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ فَذَكَرْتُهُ لإِبْرَاهِيمَ فَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ بِمِثْلِهِ سَوَاءً، قَالَتْ كُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " تَصَدَّقْنَ وَلَوْ مِنْ حُلِيِّكُنَّ ". وَكَانَتْ زَيْنَبُ تُنْفِقُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ وَأَيْتَامٍ فِي حَجْرِهَا، قَالَ فَقَالَتْ لِعَبْدِ اللَّهِ سَلْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْكَ وَعَلَى أَيْتَامِي فِي حَجْرِي مِنَ الصَّدَقَةِ فَقَالَ سَلِي أَنْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَانْطَلَقْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. فَوَجَدْتُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ عَلَى الْبَابِ، حَاجَتُهَا مِثْلُ حَاجَتِي، فَمَرَّ عَلَيْنَا بِلاَلٌ فَقُلْنَا سَلِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَى زَوْجِي وَأَيْتَامٍ لِي فِي حَجْرِي وَقُلْنَا لاَ تُخْبِرْ بِنَا. فَدَخَلَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ " مَنْ هُمَا ". قَالَ زَيْنَبُ قَالَ " أَىُّ الزَّيَانِبِ ". قَالَ امْرَأَةُ عَبْدِ اللَّهِ. قَالَ " نَعَمْ لَهَا أَجْرَانِ أَجْرُ الْقَرَابَةِ وَأَجْرُ الصَّدَقَةِ ".
عمر بن حفص برای ما حدیث کرد، پدرم برای ما حدیث کرد، اعمش برای ما حدیث کرد و گفت: شقیق برایم حدیث کرد، از عمرو بن حارث، از زینب همسر عبدالله — رضی الله عنهما — که گفت: سپس این ماجرا را برای ابراهیم بازگو کردم و ابراهیم نیز همانند آن را از ابوعبیده، از عمرو بن حارث، از زینب همسر عبدالله برایم نقل کرد. زینب گفت:
«در مسجد بودم که پیامبر ﷺ را دیدم که فرمودند: ‹صدقه بدهید، حتی اگر از زیورآلاتتان باشد.›» زینب مخارج عبدالله و یتیمانی را که تحت سرپرستیاش بودند تأمین میکرد. او گفت: به عبدالله گفتم: «از رسول خدا ﷺ بپرس که آیا برای من کافی است که از صدقه بر تو و یتیمان تحت سرپرستیام انفاق کنم؟» عبدالله پاسخ داد: «خودت از رسول خدا ﷺ بپرس.» زینب ادامه داد: پس نزد پیامبر ﷺ رفتم و زن انصاری را دم در دیدم که نیازش مانند نیاز من بود. بلال از کنارمان گذشت، به او گفتیم: «از پیامبر ﷺ بپرس که آیا برای من جایز است بر شوهرم و یتیمانی که تحت سرپرستیام هستند انفاق کنم؟ و نام ما را نبر.» بلال داخل شد و از ایشان پرسید. پیامبر ﷺ فرمودند: «آن دو نفر چه کسانی هستند؟» بلال گفت: «زینب.» پیامبر ﷺ فرمودند: «کدام زینب؟» بلال گفت: «همسر عبدالله.» پیامبر ﷺ فرمودند: «بله، برای او دو پاداش است: پاداش صله رحم و پاداش صدقه.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
زینب برای صدقه به همسر و یتیمان، دو پاداش میگیرد.
زینب، همسر عبدالله، پرسید آیا هزینهای که برای همسر و یتیمانِ تحت سرپرستیاش میپردازد، صدقه به شمار میآید. پیامبر ﷺ این کار را تأیید کرد و از دو پاداش یاد کرد.
بخشش داوطلبانه یا هزینهکردن در راه نیکوکاری؛ در این پرسش، منظور پرداخت از زکات است.
کودکانی که زینب از آنان مراقبت میکرد و به تأمین هزینه زندگیشان کمک میرساند.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که زن میتواند زکات خود را به همسر نیازمندش بدهد؛ اما شوهر نمیتواند از زکات همسرش استفاده کند تا از وظیفه خود در تأمین مخارج او معاف شود. چهار مذهب فقهی اهل سنت، شرایط دقیقتری را درباره پرداخت زکات به خویشاوندان بررسی میکنند: معمولاً پرداخت به خویشاوندان جایز است، اگر آنان از مستحقان زکات باشند و پرداختکننده از نظر شرعی موظف به تأمین مخارجشان نباشد. دو پاداش شامل پاداش صدقه و پاداش حفظ پیوندهای خویشاوندی است. یادکرد یتیمانِ تحت سرپرستی زینب نیز تأکید میکند که کمک به نیازمندانی که شخص مسئولیتشان را بر عهده دارد، پاداش به همراه دارد.
- پیش از پرداخت زکات به خویشاوندان، بررسی کنید که مستحق باشند و شما از نظر شرعی موظف به تأمین مخارجشان نباشید.
- با نیت خالص از خویشاوندان نیازمند حمایت کنید؛ این کار هم صدقه است و هم حفظ پیوندهای خویشاوندی.
- کسانی که از یتیمان مراقبت میکنند، میتوانند نیازهای مشخص آنان را در برنامهای مسئولانه برای کمک و حمایت بگنجانند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.