Sahih al-Bukhari، حدیث 1545
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ انْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمَدِينَةِ، بَعْدَ مَا تَرَجَّلَ وَادَّهَنَ وَلَبِسَ إِزَارَهُ وَرِدَاءَهُ، هُوَ وَأَصْحَابُهُ، فَلَمْ يَنْهَ عَنْ شَىْءٍ مِنَ الأَرْدِيَةِ وَالأُزْرِ تُلْبَسُ إِلاَّ الْمُزَعْفَرَةَ الَّتِي تَرْدَعُ عَلَى الْجِلْدِ، فَأَصْبَحَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ، رَكِبَ رَاحِلَتَهُ حَتَّى اسْتَوَى عَلَى الْبَيْدَاءِ، أَهَلَّ هُوَ وَأَصْحَابُهُ وَقَلَّدَ بَدَنَتَهُ، وَذَلِكَ لِخَمْسٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْقَعْدَةِ، فَقَدِمَ مَكَّةَ لأَرْبَعِ لَيَالٍ خَلَوْنَ مِنْ ذِي الْحَجَّةِ، فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَسَعَى بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، وَلَمْ يَحِلَّ مِنْ أَجْلِ بُدْنِهِ لأَنَّهُ قَلَّدَهَا، ثُمَّ نَزَلَ بِأَعْلَى مَكَّةَ عِنْدَ الْحَجُونِ، وَهْوَ مُهِلٌّ بِالْحَجِّ، وَلَمْ يَقْرَبِ الْكَعْبَةَ بَعْدَ طَوَافِهِ بِهَا حَتَّى رَجَعَ مِنْ عَرَفَةَ، وَأَمَرَ أَصْحَابَهُ أَنْ يَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، ثُمَّ يُقَصِّرُوا مِنْ رُءُوسِهِمْ ثُمَّ يَحِلُّوا، وَذَلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ بَدَنَةٌ قَلَّدَهَا، وَمَنْ كَانَتْ مَعَهُ امْرَأَتُهُ فَهِيَ لَهُ حَلاَلٌ، وَالطِّيبُ وَالثِّيَابُ.
محمد بن ابیبکر مقدمی برای ما حدیث کرد، فضیل بن سلیمان برای ما حدیث کرد و گفت: موسی بن عقبه برایم حدیث کرد و گفت: کریب به من خبر داد، از عبدالله بن عباس رضی الله عنهما که گفت: پیامبر ﷺ همراه با یارانشان از مدینه حرکت کردند، پس از آنکه موهایشان را شانه زدند، روغن مالیدند و لنگ و ردای احرام خود را پوشیدند. ایشان پوشیدن هیچگونه ردا یا لنگی را منع نکردند، مگر پارچهای را که با زعفران رنگ شده باشد، زیرا اثر آن بر پوست باقی میماند. سپس بامدادان در ذوالحلیفه بر مرکب خود سوار شدند تا اینکه به بیضا رسیدند؛ آنگاه ایشان و یارانشان تلبیه گفتند و ایشان بر بدنۀ (شتر قربانی) خود قلاده انداختند. این رویداد در پنج روز پایانی ماه ذیالقعده رخ داد. هنگامی که چهار شب از ماه ذیالحجه سپری شده بود، به مکه رسیدند؛ خانه خدا را طواف کردند و بین صفا و مروه سعی نمودند. و چون بدنه همراه داشتند و بر آن قلاده انداخته بودند، از احرام خارج نشدند (تحلل نکردند). سپس در بالای مکه نزد حجُون فرود آمدند در حالی که محرمِ حج بودند. پس از طواف، دیگر به کعبه نزدیک نشدند تا زمانی که از عرفات بازگشتند. ایشان به یارانشان دستور دادند که خانه خدا را طواف کنند و بین صفا و مروه سعی نمایند، سپس موهای سر خود را کوتاه کرده و تحلل کنند. این حکم مخصوص کسانی بود که بدنهی قلادهدار همراه نداشتند. هر کس همسرش همراهش بود، همسرش بر او حلال شد و استفاده از عطر و لباس معمولی نیز برای آنان مجاز گردید.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ آموخت که زائران چگونه برای احرام و قربانیهای خود آماده شوند.
حالت ویژهٔ عبادت برای حج که زائر باید مقررات آن را رعایت کند.
ذکر حج که زائر با آن پاسخ دعوت الله را میدهد و نیت خود را بیان میکند.
قرار دادن نشانه یا قلادهای برای مشخص کردن حیوان قربانی.
عالمان از این روایت برداشت کردهاند که پیامبر ﷺ پیش از احرام خود را آراسته میکرد و تا زمانی که پوشیدن لباس معمولی ممنوع نشده بود، آن را بر تن داشت. روایت همچنین بیان میکند که ایشان همراه قربانیهای نشانهگذاریشدهٔ خود در احرام ماند؛ در حالی که همراهانی که قربانی نداشتند، پس از طواف و سعی میتوانستند موهایشان را کوتاه کنند و از احرام بیرون آیند. مذاهب فقهی دربارهٔ چگونگی اجرای دقیق این احکام در انواع حج و با توجه به قربانیها بحث کردهاند.
- برای حج با دقت آماده شوید و پیش از آغاز سفر، احکام احرام را بیاموزید.
- در مناسک از راهنماییهای پیامبر ﷺ پیروی کنید و احکام موقعیتهای گوناگون را از هم بازشناسید.
- با حیوانات قربانی با دقت رفتار کنید و الزامات مربوط به وضعیت آنها را در نظر بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.