Sahih al-Bukhari، حدیث 1699
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ فَتَلْتُ قَلاَئِدَ هَدْىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَشْعَرَهَا وَقَلَّدَهَا ـ أَوْ قَلَّدْتُهَا ـ ثُمَّ بَعَثَ بِهَا إِلَى الْبَيْتِ، وَأَقَامَ بِالْمَدِينَةِ، فَمَا حَرُمَ عَلَيْهِ شَىْءٌ كَانَ لَهُ حِلٌّ.
عبدالله بن مسلمه به ما حدیث کرد، افلح بن حمید به ما حدیث کرد، از قاسم، از عایشه رضی الله عنها روایت است که فرمود: من ریسههای قربانیِ نبی ﷺ را تابیدم، سپس ایشان آنها را نشانهگذاری کردند و ریسه بر گردنشان آویختند — یا من آویختم — آنگاه آنها را به سوی بیتالله روانه ساختند، در حالی که خودشان در مدینه ماندند. بدین ترتیب هیچ چیزِ حلالی بر ایشان حرام نگشت.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ حیوانات قربانی را به سوی کعبه میفرستاد، بیآنکه خود مُحرم شود.
حیوان قربانیای که برای حج در نظر گرفته شده است.
نشانهای که به گردن حیوان قربانی آویخته میشد تا شناخته شود.
مشخصکردن حیوان بهعنوان قربانی، از جمله با گذاشتن نشانهای بر آن.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که فرستادن حیوان قربانی به مکه، بهتنهایی باعث مُحرمشدن شخص نمیشود. بنابراین محدودیتهای معمول احرام خودبهخود شامل آن شخص نمیشود؛ رفتار پیامبر ﷺ نشان میدهد که ایشان در مدینه ماند و کارهای مجاز همچنان مجاز بودند. فقیهان همچنین جزئیات نشانهگذاری و قلادهانداختن بر حیوانات قربانی و احکام کسی را که آنها را همراهی میکند بررسی کردهاند.
- در مناسک دینی، میان آمادهکردن حیوان قربانی و مُحرمشدن خود شخص تفاوت بگذارید.
- از نشانهها با دقت استفاده کنید تا حیوانات قربانی به مقصد برسند و با حیوانات معمولی اشتباه گرفته نشوند.
- برای پرسشهای عملی دربارهٔ حج و احرام، از عالمی آگاه راهنمایی بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.