Sahih al-Bukhari، حدیث 1821
روایتشده توسط Abu Qatada. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Qatada
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ انْطَلَقَ أَبِي عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فَأَحْرَمَ أَصْحَابُهُ، وَلَمْ يُحْرِمْ، وَحُدِّثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ عَدُوًّا يَغْزُوهُ، فَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، فَبَيْنَمَا أَنَا مَعَ أَصْحَابِهِ يَضْحَكُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ، فَنَظَرْتُ فَإِذَا أَنَا بِحِمَارِ وَحْشٍ، فَحَمَلْتُ عَلَيْهِ، فَطَعَنْتُهُ، فَأَثْبَتُّهُ، وَاسْتَعَنْتُ بِهِمْ، فَأَبَوْا أَنْ يُعِينُونِي، فَأَكَلْنَا مِنْ لَحْمِهِ، وَخَشِينَا أَنْ نُقْتَطَعَ، فَطَلَبْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَرْفَعُ فَرَسِي شَأْوًا، وَأَسِيرُ شَأْوًا، فَلَقِيتُ رَجُلاً مِنْ بَنِي غِفَارٍ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ قُلْتُ أَيْنَ تَرَكْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ تَرَكْتُهُ بِتَعْهِنَ، وَهُوَ قَائِلٌ السُّقْيَا. فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَهْلَكَ يَقْرَءُونَ عَلَيْكَ السَّلاَمَ وَرَحْمَةَ اللَّهِ، إِنَّهُمْ قَدْ خَشُوا أَنْ يُقْتَطَعُوا دُونَكَ، فَانْتَظِرْهُمْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ حِمَارَ وَحْشٍ، وَعِنْدِي مِنْهُ فَاضِلَةٌ. فَقَالَ لِلْقَوْمِ " كُلُوا " وَهُمْ مُحْرِمُونَ.
معاذ بن فضالة برای ما حدیث کرد، هشام برای ما حدیث کرد، از یحیی، از عبدالله بن ابی قتاده که گفت: پدرم در سال حدیبیه حرکت کرد؛ یارانش مُحرم شدند ولی او مُحرم نشد. به پیامبر ﷺ خبر رسید که دشمنی قصد حمله دارد، پس پیامبر ﷺ به راه افتادند. در حالی که من همراه یاران ایشان بودم، برخی از آنان به یکدیگر میخندیدند. نگاه کردم و ناگهان خر وحشی را دیدم. بر آن تاخته، نیزه زدم و آن را از پای درآوردم. از آنان کمک خواستم اما از یاریام سر باز زدند. سپس از گوشت آن خوردیم. ترسیدیم که از پیامبر ﷺ جدا بیفتیم، لذا به جستجوی ایشان شتافتم؛ گاهی اسبم را به تاخت میراندم و گاهی آرام میرفتم تا اینکه نیمهشب مردی از بنیغفار را ملاقات کردم. پرسیدم: پیامبر ﷺ را کجا گذاشتی؟ گفت: او را در تَعَهِّن ترک کردم و قصد دارند در سُقیا استراحت کنند. گفتم: ای رسول خدا ﷺ! مردم شما بر شما سلام و رحمت خداوند را میفرستند و بیم آن دارند که از شما عقب بمانند، پس منتظرشان باشید. عرض کردم: ای رسول خدا ﷺ! خر وحشی شکار کردهام و مقداری از گوشت آن همراهم هست. ایشان به مردم فرمودند: «بخورید»، در حالی که همه مُحرم بودند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
شخصی که مُحرِم نبود، شکاری گرفت و همراهان مُحرِمش اجازه یافتند از گوشت آن بخورند.
این ماجرا در جریان سفرِ سال حدیبیه رخ داد. ابوقتاده مُحرِم نبود، در حالی که همراهانش در احرام بودند؛ پیامبر ﷺ به آنان اجازه داد از گوشت شکار بخورند.
حالت تقدس و ورود به مناسک حج یا عمره که در آن برخی کارها ممنوع است.
گورخر آسیایی یا گورخر وحشی؛ حیوانی که در این روایت شکار شد.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که حاجی میتواند از گوشتی بخورد که فردی خارج از احرام شکار کرده است، بهشرط آنکه خود حاجی در شکار کمک نکرده باشد و حیوان نیز برای او شکار نشده باشد. مذاهب فقهی دربارهٔ شرایط دقیق بحث کردهاند و از جمله بررسی میکنند که آیا شکار برای حاجی در نظر گرفته شده بوده است یا نه. همراهان ابتدا از کمک خودداری کردند، چون میخواستند احکام احرام را با دقت رعایت کنند.
- هنگام شکار در سفر حج بررسی کنید که آیا خودتان یا حاجی دیگری در شکار نقشی داشتهاید یا نه.
- اگر دربارهٔ احکام احرام تردید دارید، پیش از اقدام از عالمی مورد اعتماد راهنمایی بگیرید.
- حدود عبادت را با دقت رعایت کنید، حتی اگر اطرافیان رفتاری متفاوت دارند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.