Sahih al-Bukhari، حدیث 2077
روایتشده توسط Hudhayfah ibn al-Yaman. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَآن را به البخاري روایت کرد
- 2زُهَيْرٌ
- 3مَنْصُورٌ
- 4رِبْعِيَّ بْنَ حِرَاشٍ
- 5رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، أَنَّ رِبْعِيَّ بْنَ حِرَاشٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ حُذَيْفَةَ ـ رضى الله عنه ـ حَدَّثَهُ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " تَلَقَّتِ الْمَلاَئِكَةُ رُوحَ رَجُلٍ مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ قَالُوا أَعَمِلْتَ مِنَ الْخَيْرِ شَيْئًا قَالَ كُنْتُ آمُرُ فِتْيَانِي أَنْ يُنْظِرُوا وَيَتَجَاوَزُوا عَنِ الْمُوسِرِ قَالَ قَالَ فَتَجَاوَزُوا عَنْهُ ". وَقَالَ أَبُو مَالِكٍ عَنْ رِبْعِيٍّ " كُنْتُ أُيَسِّرُ عَلَى الْمُوسِرِ وَأُنْظِرُ الْمُعْسِرَ ". وَتَابَعَهُ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ رِبْعِيٍّ. وَقَالَ أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ رِبْعِيٍّ " أُنْظِرُ الْمُوسِرَ، وَأَتَجَاوَزُ عَنِ الْمُعْسِرِ ". وَقَالَ نُعَيْمُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ رِبْعِيٍّ " فَأَقْبَلُ مِنَ الْمُوسِرِ، وَأَتَجَاوَزُ عَنِ الْمُعْسِرِ ".
احمد بن یونس برای ما حدیث کرد، زهیر برای ما حدیث کرد، منصور برای ما حدیث کرد که ربعی بن حراش به او خبر داد و حذیفه رضی الله عنه به او خبر داد و گفت: پیامبر ﷺ فرمودند:
«فرشتگان روح مردی از پیشینیان را دریافت کردند. پرسیدند: آیا کار خیری انجام دادهای؟ گفت: من به غلامانم دستور میدادم که به فرد توانگر مهلت دهند و از فرد تنگدست درگذرند.» پس خداوند فرمود: «از او درگذرید.» ابومالک از ربعی روایت کرده است: «من بر توانگر آسان میگرفتم و به تنگدست مهلت میدادم.» شعبه نیز از عبدالملک از ربعی همین مضمون را تأیید کرده است. ابوعوانه از عبدالملک از ربعی گفته است: «به توانگر مهلت میدادم و از تنگدست درمیگذشتم.» نعیم بن ابی هند نیز از ربعی روایت کرده است: «از توانگر میپذیرفتم و از تنگدست درمیگذشتم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
طلبکاری با بدهکارِ نیازمند با مهربانی رفتار میکند و بدهی او را میبخشد.
به بدهکار فرصت بیشتری برای پرداخت بدهیاش دادن.
از گرفتن تمام یا بخشی از بدهی صرفنظر کردن.
کسی که منابع کافی برای انجام تعهداتش دارد.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که آسانگیری در گرفتن بدهی فضیلت است و اگر کسی واقعاً دچار دشواری مالی باشد، مهلت دادن به او بجاست. قرآن نیز سفارش میکند به بدهکارِ گرفتار مهلت داده شود؛ بخشیدن بدهی، افزون بر آن، کاری از سر بخشندگی است. این حدیث همچنین ستایش میکند که به کسی که توان پرداخت دارد نیز فرصت داده شود. این روایت تشویقی به رفتار مهربانانه است، نه لغو حق طلبکار برای دریافت بدهی.
- به بدهکاری که آشکارا در تنگناست مهلت بدهید و برای پرداختی که از توانش بیرون است به او فشار نیاورید.
- اگر از نظر مالی برایتان مقدور است، بخشیدن بخشی از بدهی را بهعنوان رفتاری مهربانانه در نظر بگیرید.
- با بدهکارانی هم که توان پرداخت دارند، منصفانه و بدون سختگیری بیمورد رفتار کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.