Sahih al-Bukhari، حدیث 2313
متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
روایت
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، قَالَ فِي صَدَقَةِ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ لَيْسَ عَلَى الْوَلِيِّ جُنَاحٌ أَنْ يَأْكُلَ وَيُؤْكِلَ صَدِيقًا {لَهُ} غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالاً، فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ هُوَ يَلِي صَدَقَةَ عُمَرَ يُهْدِي لِلنَّاسِ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ، كَانَ يَنْزِلُ عَلَيْهِمْ.
قتیبه بن سعید برای ما حدیث کرد، سفیان برای ما حدیث کرد، از عمرو که درباره صدقه (وقف) عمر رضی الله عنه گفت:
«بر سرپرست (ولی) گناهی نیست که از آن بخورد یا به دوستش بخوراند، مادامی که آن را وسیلهای برای اندوختن مال قرار ندهد.» عبدالله بن عمر متولی صدقه عمر بود؛ او به مردمی از اهل مکه که در خانهشان فرود میآمد و مهمان ایشان میشد، از این وقف هدیه میداد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
متولی میتواند بهاندازهای محدود از وقف بهرهمند شود، بیآنکه با آن برای خود ثروتی بیندوزد.
مالی که برای هدفی نیک بهطور پایدار اختصاص داده میشود، درحالیکه استفاده یا درآمد آن به دیگران سود میرساند.
کسی که از جانب بهرهمندان، مال وقفی را اداره میکند.
درآمد را برای ثروتمند کردن خود یا انباشتن دارایی شخصی به کار بردن.
عالمان از این روایت برداشت میکنند که متولی، به شرط رعایت شرط یادشده، میتواند از مال وقفی بخورد و به دوستی نیز اجازه دهد همراه او غذا بخورد. این اجازه مجوزی برای ثروتاندوزی شخصی نیست: اداره وقف باید مطابق شروط واقف باشد و در راستای هدف وقف و منافع بهرهمندان آن انجام شود. ابنعمر، هنگامی که متولی وقف عمر بود، به کسانی که در مکه نزدشان اقامت میکرد هدایایی میداد.
- در اداره وقف، درآمدها و هزینهها را دقیق ثبت کنید و آنها را از دارایی شخصی خود جدا نگه دارید.
- فقط در چارچوب شروط واقف و قواعد پذیرفتهشده اداره وقف برداشت کنید؛ هرگز از وقف برای ثروتمند کردن خود بهره نبرید.
- با بهرهمندان منصفانه رفتار کنید و درباره هدایا یا دیگر هزینههای وقف شفاف باشید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.