Sahih al-Bukhari، حدیث 2632
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَتْ لِرِجَالٍ مِنَّا فُضُولُ أَرَضِينَ فَقَالُوا نُؤَاجِرُهَا بِالثُّلُثِ وَالرُّبُعِ وَالنِّصْفِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ فَلْيَزْرَعْهَا أَوْ لِيَمْنَحْهَا أَخَاهُ، فَإِنْ أَبَى فَلْيُمْسِكْ أَرْضَهُ ".
محمد بن یوسف برای ما حدیث نقل کرد، اوزاعی برای ما حدیث نقل کرد و گفت: عطاء برایم نقل کرد، از جابر رضی الله عنه که فرمود: برخی از مردان ما زمینهای اضافی داشتند و گفتند: آنها را در برابر یکسوم، یکچهارم یا نیمی از محصول اجاره میدهیم. پیامبر ﷺ فرمودند:
«هر کس زمینی دارد، باید خودش آن را بکارد یا به برادرش ببخشد؛ اگر او نپذیرفت، زمینش را نزد خود نگه دارد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
زمینِ بلااستفاده باید بهطور ثمربخش به کار گرفته شود یا در اختیار دیگری قرار گیرد.
زمینی که مالک خود به آن نیاز ندارد یا آن را کشت نمیکند.
سهم توافقشدهای از محصول که به مالک زمین میرسد.
به دیگری اجازه دهد زمین را کشت کند، بیآنکه سهمی از محصول مطالبه کند.
عالمان کلاسیک این روایت را در کنار متون دیگری دربارهٔ کشتِ شراکتی بررسی میکنند. برخی از صحابه و عالمان آن را تشویقی برای کشت زمینِ بلااستفاده توسط خودِ مالک، یا سپردن رایگان آن به دیگری دانستهاند. مذاهب چهارگانهٔ اهلسنت کشتِ شراکتی را با شرایط متفاوتی بررسی میکنند و روایات دیگر و جزئیات توافق میان مالک و کشتکار را نیز در نظر میگیرند. اصل کلی این است که زمین بیدلیل بلااستفاده نماند و توافقها منصفانه و روشن باشند.
- اگر نمیتوانی زمینِ قابلکشت را خودت کشت کنی، آن را بیاستفاده نگذار؛ به کسی پیشنهادش کن که بتواند.
- در همکاری بر سر زمین، هزینهها، کار و محصول را از پیش روشن و دقیق مشخص کنید.
- مالکیت را مسئولیتی بدان و به دیگران فرصت منصفانهای بده تا از آن بهرهمند شوند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.