Sahih al-Bukhari، حدیث 3172
روایتشده توسط Ali ibn Abi Talib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ali ibn Abi Talib
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَطَبَنَا عَلِيٌّ فَقَالَ مَا عِنْدَنَا كِتَابٌ نَقْرَؤُهُ إِلاَّ كِتَابُ اللَّهِ، وَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ فَقَالَ فِيهَا الْجِرَاحَاتُ وَأَسْنَانُ الإِبِلِ، وَالْمَدِينَةُ حَرَمٌ مَا بَيْنَ عَيْرٍ إِلَى كَذَا، فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا أَوْ آوَى فِيهَا مُحْدِثًا، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ، وَمَنْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ مِثْلُ ذَلِكَ، وَذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ، فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ مِثْلُ ذَلِكَ.
محمد برای ما حدیث کرد، وکیع به ما خبر داد، از اعمش، از ابراهیم تیمی، از پدرش که گفت: علی برای ما خطبه خواند و فرمود:
«ما کتابی نداریم که آن را بخوانیم مگر کتاب خدا و آنچه در این صحیفه نوشته شده است.» سپس فرمود: «در آن احکام دیات جراحات، دندانهای شتر و اینکه مدینه از عیر تا فلان مکان حرم است، آمده است. هر کس در آن بدعتی پدید آورد یا گناهی مرتکب شود و یا به بدعتگذار و گناهکار پناه دهد، لعنت خدا، فرشتگان و تمام مردم بر او باد؛ هیچ عمل واجب یا مستحبی از او پذیرفته نخواهد شد. و هر کس غیر از مولیان خود را سرپرست خود قرار دهد (در مورد غلام آزاد شده)، لعنتی مشابه بر او خواهد بود. ذمه و پناه مسلمانان یکی است؛ هر کس مسلمانی را در این باره فریب دهد و پیمان امن او را بشکند، لعنتی مشابه بر او باد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مدینه حرم است و پیمانِ امانِ یک مسلمان، همه مسلمانان را متعهد میکند.
منطقهای با حرمت و احکام ویژه که Allah مقرر کرده است.
وعده امنیتی که مسلمانی به کسی میدهد و دیگر مسلمانان باید آن را محترم بشمارند.
شخص یا گروهی که فرد با او پیوند وفاداری و حمایت دارد.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که مدینه محدودهای مقدس و مشخص است که در آن، انجام کارهای ممنوع و حمایت از متجاوز بهشدت نکوهیده است. اینکه امان مسلمانان یکی است، یعنی جامعه باید امان معتبرِ دادهشده از سوی یک مسلمان را محترم بشمارد و دیگران نباید آن را نقض کنند. فقیهان درباره شرایط و دامنه چنین پیمانی بحث کردهاند، اما این اصل را پذیرفتهاند که امانِ دادهشده را نباید بهآسانی شکست. شارحان کلاسیک، بخش مربوط به وفاداری به کسانی غیر از پیمانداران خود را با نهی از فریب و حمایتِ نامشروع مرتبط دانستهاند.
- پیمان امانی ندهید که نمیتوانید به آن وفا کنید و پیمان معتبر دیگران را محترم بشمارید.
- برای پنهانکردن یا ادامهدادن کار نادرست کسی، به او پناه یا حمایت ندهید.
- به مدینه و دیگر مکانهای مقدس، با رعایت احکامی که حرمتشان را تعیین میکند، احترام بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.