Sahih al-Bukhari، حدیث 4186
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا نَافِعٍ
- 1شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِآن را به البخاري روایت کرد
- 2النَّضْرَ بْنَ مُحَمَّدٍ
- 3صَخْرٌ
- 4نَافِعٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ، سَمِعَ النَّضْرَ بْنَ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا صَخْرٌ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ إِنَّ النَّاسَ يَتَحَدَّثُونَ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، أَسْلَمَ قَبْلَ عُمَرَ، وَلَيْسَ كَذَلِكَ، وَلَكِنْ عُمَرُ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ أَرْسَلَ عَبْدَ اللَّهِ إِلَى فَرَسٍ لَهُ عِنْدَ رَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ يَأْتِي بِهِ لِيُقَاتِلَ عَلَيْهِ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُبَايِعُ عِنْدَ الشَّجَرَةِ، وَعُمَرُ لاَ يَدْرِي بِذَلِكَ، فَبَايَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ، ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى الْفَرَسِ، فَجَاءَ بِهِ إِلَى عُمَرَ، وَعُمَرُ يَسْتَلْئِمُ لِلْقِتَالِ، فَأَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُبَايِعُ تَحْتَ الشَّجَرَةِ ـ قَالَ ـ فَانْطَلَقَ فَذَهَبَ مَعَهُ حَتَّى بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَهِيَ الَّتِي يَتَحَدَّثُ النَّاسُ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ أَسْلَمَ قَبْلَ عُمَرَ.
شجاع بن ولید برایم حدیث کرد، او نضر بن محمد را شنیده بود، صخر برایمان حدیث کرد، از نافع که گفت: مردم میگویند ابن عمر پیش از عمر اسلام آورد، اما چنین نیست. بلکه در روز حدیبیه، عمر عبدالله را فرستاد تا اسبش را که نزد مردی از انصار بود بیاورد تا بر آن سوار شده و بجنگد. در آن هنگام رسول الله ﷺ زیر درخت بیعت میگرفتند و عمر از این ماجرا بیخبر بود. پس عبدالله با ایشان بیعت کرد، سپس به دنبال اسب رفت و آن را نزد عمر آورد. در حالی که عمر داشت زره میپوشید تا آماده جنگ شود، عبدالله به او خبر داد که رسول الله ﷺ زیر درخت بیعت میگیرند. پس عمر حرکت کرد و عبدالله همراه او رفت تا اینکه عمر نیز با رسول الله ﷺ بیعت کرد. همین رویداد باعث شد مردم بگویند ابن عمر پیش از عمر اسلام آورده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابن عمر پیش از پدرش عمر زیر درخت بیعت کرد و عمر پس از آن به او پیوست.
در جریان حدیبیه، عمر پسرش عبدالله را فرستاد تا اسبی بیاورد. عبدالله شنید که پیامبر ﷺ زیر درخت بیعت میگیرد و خودش نیز بیعت کرد. سپس ماجرا را به عمر گفت؛ عمر برای نبرد آماده شد و پس از آن او نیز بیعت کرد.
پیمان وفاداری و تعهد به پیامبر ﷺ.
مکانی که مسلمانان در سال ششم هجری با قریش پیمان بستند.
جایی که صحابه بیعت کردند؛ این رویداد به بیعت رضوان معروف است.
عالمان یادآور میشوند که زودتر بیعت کردن به این معنا نیست که ابن عمر پیش از عمر مسلمان شده بود. نافع روشن میکند که این فاصلهٔ زمانی از آنجا ناشی شد که عمر نمیدانست بیعت گرفته میشود. این روایت همچنین میآموزد که آگاهی دقیق از زمینهٔ یک رویداد میتواند تعارض تاریخیِ ظاهری را برطرف کند.
- پیش از بازگویی ادعاهای تاریخی، آنها را با متن دقیق روایت بررسی کنید.
- میان مسلمانشدن یک شخص و زمان بیعت او بر سر پیمانی خاص تفاوت بگذارید.
- اطلاعات مهم را بهموقع منتقل کنید؛ همانگونه که عبدالله ماجرای بیعت را به عمر گفت.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.