Sahih al-Bukhari، حدیث 4234
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ثَوْرٌ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ، مَوْلَى ابْنِ مُطِيعٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ افْتَتَحْنَا خَيْبَرَ، وَلَمْ نَغْنَمْ ذَهَبًا وَلاَ فِضَّةً، إِنَّمَا غَنِمْنَا الْبَقَرَ وَالإِبِلَ وَالْمَتَاعَ وَالْحَوَائِطَ، ثُمَّ انْصَرَفْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى وَادِي الْقُرَى، وَمَعَهُ عَبْدٌ لَهُ يُقَالُ لَهُ مِدْعَمٌ، أَهْدَاهُ لَهُ أَحَدُ بَنِي الضِّبَابِ، فَبَيْنَمَا هُوَ يَحُطُّ رَحْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَهُ سَهْمٌ عَائِرٌ حَتَّى أَصَابَ ذَلِكَ الْعَبْدَ، فَقَالَ النَّاسُ هَنِيئًا لَهُ الشَّهَادَةُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَلَى وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، إِنَّ الشَّمْلَةَ الَّتِي أَصَابَهَا يَوْمَ خَيْبَرَ مِنَ الْمَغَانِمِ لَمْ تُصِبْهَا الْمَقَاسِمُ لَتَشْتَعِلُ عَلَيْهِ نَارًا ". فَجَاءَ رَجُلٌ حِينَ سَمِعَ ذَلِكَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِشِرَاكٍ أَوْ بِشِرَاكَيْنِ، فَقَالَ هَذَا شَىْءٌ كُنْتُ أَصَبْتُهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " شِرَاكٌ أَوْ شِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ ".
عبدالله بن محمد برای ما حدیث کرد، معاویه بن عمرو برای ما حدیث کرد، ابواسحاق از مالک بن انس برای ما حدیث کرد، او گفت: ثور برایم حدیث کرد، او گفت: سالم، مولای ابن مطیع برایم حدیث کرد که شنید ابوهُریره رضی الله عنه میگفت:
«ما خیبر را گشودیم، ولی در غنایم نه طلا به دست آوردیم و نه نقره؛ تنها گاوان، شتران، کالاها و باغها نصیبمان شد. سپس همراه رسول الله ﷺ به سوی وادیالقری حرکت کردیم. در آن هنگام ایشان غلامی به نام مِدعَم داشتند که یکی از بنیالضباب به ایشان هدیه داده بود. وقتی آن غلام مشغول پایین آوردن زین رسول الله ﷺ بود، تیری سرگردان آمد و به آن غلام اصابت کرد. مردم گفتند: 'شهادت بر او مبارک باد!' آنگاه رسول الله ﷺ فرمودند: 'نه، سوگند به آنکه جانم در دست اوست! همان شالی که روز خیبر پیش از تقسیم غنایم از اموال غنیمت برداشته بود، قطعاً آتش دوزخ شده و او را خواهد سوزاند.' با شنیدن این سخن، مردی یک یا دو بند کفش نزد پیامبر ﷺ آورد و گفت: 'این چیزی است که من برداشته بودم.' پس رسول الله ﷺ فرمودند: 'یک بند یا دو بند از آتش دوزخ.'
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هر کس چیزی از غنیمت جنگیِ مشترک را پنهانی بردارد، مرتکب غلول شده است.
پنهانکردن یا تصرف غیرمجاز در چیزی از غنیمت جنگیِ مشترک.
مکانی در اطراف خیبر که گروه به آن سفر کرد.
بند چرمی کوچکی که صندل را در جای خود نگه میدارد.
عالمان کلاسیک از این روایت نتیجه میگیرند که برداشتن چیزی از غنیمت جنگی برای خود، پیش از تقسیم قانونی آن، حرام است؛ حتی اگر آن چیز کوچک باشد. این هشدار تأکید میکند که جایگاه فرد یا مرگ بعدی او، تصرف غیرمجاز پیشین را از میان نمیبرد. فقیهان غلول را نقضی جدی در حق جامعه میدانند؛ پیامدهای حقوقی دقیق و شیوه جبران آن در مذاهب فقهی به تفصیل بررسی شده است.
- پیش از دریافت اجازه صریح، چیزی از اموال مشترک برندار.
- اگر سهواً چیزی برداشتی که متعلق به دیگران یا جامعه است، صادقانه آن را گزارش کن.
- درباره سرانجام نهایی کسی بر پایه گفتههای اطرافیان داوری نکن؛ داوری درباره امور ایمانی را به الله واگذار کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.