Sahih al-Bukhari، حدیث 4276
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1مَحْمُودٌآن را به البخاري روایت کرد
- 2عَبْدُ الرَّزَّاقِ
- 3مَعْمَرٌ
- 4الزُّهْرِيُّ
- 5عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
- 6ابْنِ عَبَّاسٍ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي مَحْمُودٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنِي مَعْمَرٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ فِي رَمَضَانَ مِنَ الْمَدِينَةِ، وَمَعَهُ عَشَرَةُ آلاَفٍ، وَذَلِكَ عَلَى رَأْسِ ثَمَانِ سِنِينَ وَنِصْفٍ مِنْ مَقْدَمِهِ الْمَدِينَةَ، فَسَارَ هُوَ وَمَنْ مَعَهُ مِنَ الْمُسْلِمِينَ إِلَى مَكَّةَ، يَصُومُ وَيَصُومُونَ حَتَّى بَلَغَ الْكَدِيدَ ـ وَهْوَ مَاءٌ بَيْنَ عُسْفَانَ وَقُدَيْدٍ ـ أَفْطَرَ وَأَفْطَرُوا. قَالَ الزُّهْرِيُّ وَإِنَّمَا يُؤْخَذُ مِنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الآخِرُ فَالآخِرُ.
محمود برایم حدیث کرد، عبدالرزاق به ما خبر داد، معمر به من خبر داد و گفت: زهری به من خبر داد، از عبیدالله بن عبدالله، از ابن عباس رضی الله عنهما که پیامبر ﷺ در ماه رمضان با ده هزار نفر از مدینه خارج شدند و این در پایان هشت سال و نیم پس از هجرت ایشان به مدینه بود. سپس ایشان و مسلمانانی که همراهشان بودند به سوی مکه حرکت کردند. ایشان روزه بودند و آنان نیز روزه بودند تا اینکه به
«الکدید» رسیدند — که آبگاهی میان عسفان و قدید است — آنگاه ایشان افطار کردند و آنان نیز افطار نمودند. زهری گفت: «در امر رسول الله ﷺ آخرین عمل مأخوذ است، پس آخرین عمل ملاک است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ در سفر به مکه، روزهٔ رمضان خود را افطار کرد.
محلی برای تأمین آب در مسیر، میان عُسفان و قُدَید.
غزوهها و لشکرکشیهای پیامبر ﷺ.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که مسافر در ماه رمضان میتواند روزهٔ آن روز را افطار کند و بعداً قضای آن را بهجا آورد. روزهگرفتن در سفر نیز جایز است؛ چنانکه از آغاز سفر پیداست. سخن زُهری نشان میدهد که در صورت تفاوت میان رفتارهای پیامبر ﷺ، اگر رفتار متأخر جایگزین رفتار پیشین شده باشد، باید رفتار متأخر را ملاک قرار داد. مذاهب فقهی رخصت سفر را میپذیرند؛ اما عالمان دربارهٔ برتری روزهگرفتن یا افطارکردن، با توجه به شرایط و میزان دشواری برای مسافر، اختلاف نظر دارند.
- هرگاه روزهگرفتن در سفر دشوار است، از رخصتی که خداوند داده بهره بگیرید و روز ازدسترفته را بعداً قضا کنید.
- توان خود را در نظر بگیرید: پیامبر ﷺ ابتدا در سفر روزه گرفت و سپس افطار کرد.
- اگر دربارهٔ احکام روزه در سفر تردید دارید، وضعیت خود را با امامی آگاه در میان بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.