Sahih al-Bukhari، حدیث 4344
روایتشده توسط Abu Musa al-Ash'ari. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Musa al-Ash'ari
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ بَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَدَّهُ أَبَا مُوسَى، وَمُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ " يَسِّرَا وَلاَ تُعَسِّرَا، وَبَشِّرَا وَلاَ تُنَفِّرَا، وَتَطَاوَعَا ". فَقَالَ أَبُو مُوسَى يَا نَبِيَّ اللَّهِ، إِنَّ أَرْضَنَا بِهَا شَرَابٌ مِنَ الشَّعِيرِ الْمِزْرُ، وَشَرَابٌ مِنَ الْعَسَلِ الْبِتْعُ. فَقَالَ " كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ ". فَانْطَلَقَا فَقَالَ مُعَاذٌ لأَبِي مُوسَى كَيْفَ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ قَالَ قَائِمًا وَقَاعِدًا وَعَلَى رَاحِلَتِهِ وَأَتَفَوَّقُهُ تَفَوُّقًا. قَالَ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ، فَأَحْتَسِبُ نَوْمَتِي كَمَا أَحْتَسِبُ قَوْمَتِي، وَضَرَبَ فُسْطَاطًا، فَجَعَلاَ يَتَزَاوَرَانِ، فَزَارَ مُعَاذٌ أَبَا مُوسَى، فَإِذَا رَجُلٌ مُوثَقٌ، فَقَالَ مَا هَذَا فَقَالَ أَبُو مُوسَى يَهُودِيٌّ أَسْلَمَ ثُمَّ ارْتَدَّ. فَقَالَ مُعَاذٌ لأَضْرِبَنَّ عُنُقَهُ. تَابَعَهُ الْعَقَدِيُّ وَوَهْبٌ عَنْ شُعْبَةَ. وَقَالَ وَكِيعٌ وَالنَّضْرُ وَأَبُو دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. رَوَاهُ جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنِ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ.
مسلم برای ما حدیث کرد، شعبه برای ما حدیث کرد، سعید بن ابیبرده از پدرش نقل کرد که گفت: پیامبر ﷺ جدّ او (ابو بردة)، ابوموسی و معاذ را به یمن فرستادند و فرمودند:
«آسان بگیرید و سخت نگیرید؛ بشارت دهید و مردم را گریزان نکنید و با یکدیگر هماهنگ و مطیع باشید.» ابوموسی عرض کرد: «ای پیامبر خدا! در سرزمین ما نوشیدنی از جو به نام "مِزر" و نوشیدنی از عسل به نام "بِتْع" وجود دارد.» پیامبر ﷺ فرمودند: «هر مسکری حرام است.» سپس آن دو حرکت کردند. معاذ از ابوموسی پرسید: «چگونه قرآن میخوانی؟» گفت: «ایستاده، نشسته و بر روی مرکبم، به صورت پارهپاره میخوانم.» معاذ گفت: «اما من میخوابم و بیدار میشوم؛ و برای خوابم همانگونه پاداش امید دارم که برای شبزندهداریام امیدوارم.» سپس معاذ خیمهای برپا کرد و آنان به دیدار یکدیگر میرفتند. روزی معاذ به دیدار ابوموسی رفت و مردی را دید که به زنجیر کشیده شده است. پرسید: «این کیست؟» ابوموسی گفت: «یهودیای بود که اسلام آورد اما سپس مرتد شد.» معاذ گفت: «حتماً گردن او را خواهم زد.» عقدی و وهب این حدیث را از شعبه پیروی کردهاند. وکیع، نضر و ابوداوود از شعبه، از سعید، از پدرش، از جدش، از پیامبر ﷺ روایت کردهاند. جریر بن عبدالحمید نیز آن را از شیبانی، از ابوبرده روایت کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
الرسول ﷺ پیوند میان ابلاغ مهربانانه، همکاری و مرزبندیهای روشن را بیان میکند.
نام دو نوشیدنی محلی که بهترتیب از جو و عسل تهیه میشدند.
هر چیزی که عقل را مست کند مشمول ممنوعیت است؛ این حکم فقط دربارهٔ یک نوشیدنی نیست.
ابوموسی قرآن را در چند نوبت میخواند، نه فقط در یک نشست پیوسته.
عالمان از فرمان به ابوموسی و معاذ چنین برداشت میکنند که دعوتگران باید با مردم مهربان باشند، مژده دهند و با یکدیگر همکاری کنند. آسانگیری به معنای کنار گذاشتن مرزهای دینی نیست؛ سخن دربارهٔ مواد مستکننده این تمایز را روشن میکند. گفتوگو دربارهٔ نماز و خواب میآموزد که برنامهٔ روزانهٔ صادقانه و متعادل ارزشمند است. بخش پایانی دربارهٔ مرتد را فقیهان کلاسیک در چارچوب قواعد مربوط به حاکمیت عمومی و دادرسی بررسی کردهاند؛ این بخش اجازهای برای افراد عادی نیست که خودسرانه به خشونت متوسل شوند.
- پیامهای دینی را با مهربانی و روشنایی بیان کنید، بیآنکه احکام را دگرگون سازید.
- در کارهای مشترک هماهنگ همکاری کنید و تصمیمهای مهم را با یکدیگر در میان بگذارید.
- از مواد مستکننده دوری کنید و اجرای مجازاتهای قضایی را فقط به مراجع صلاحیتدار و دادرسی قانونی بسپارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.