Sahih al-Bukhari، حدیث 4377
متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا أَبَا رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيَّ
- 1الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍآن را به البخاري روایت کرد
- 2مَهْدِيَّ بْنَ مَيْمُونٍ
- 3أَبَا رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيَّ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ سَمِعْتُ مَهْدِيَّ بْنَ مَيْمُونٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيَّ، يَقُولُ كُنَّا نَعْبُدُ الْحَجَرَ، فَإِذَا وَجَدْنَا حَجَرًا هُوَ أَخْيَرُ مِنْهُ أَلْقَيْنَاهُ وَأَخَذْنَا الآخَرَ، فَإِذَا لَمْ نَجِدْ حَجَرًا جَمَعْنَا جُثْوَةً مِنْ تُرَابٍ، ثُمَّ جِئْنَا بِالشَّاةِ فَحَلَبْنَاهُ عَلَيْهِ، ثُمَّ طُفْنَا بِهِ، فَإِذَا دَخَلَ شَهْرُ رَجَبٍ قُلْنَا مُنَصِّلُ الأَسِنَّةِ. فَلاَ نَدَعُ رُمْحًا فِيهِ حَدِيدَةٌ وَلاَ سَهْمًا فِيهِ حَدِيدَةٌ إِلاَّ نَزَعْنَاهُ وَأَلْقَيْنَاهُ شَهْرَ رَجَبٍ. وَسَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ، يَقُولُ كُنْتُ يَوْمَ بُعِثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم غُلاَمًا أَرْعَى الإِبِلَ عَلَى أَهْلِي، فَلَمَّا سَمِعْنَا بِخُرُوجِهِ فَرَرْنَا إِلَى النَّارِ إِلَى مُسَيْلِمَةَ الْكَذَّابِ.
صلت بن محمد برای ما حدیث کرد و گفت: شنیدم مهدی بن میمون میگفت: شنیدم ابورجاء عطاردی میفرمود:
«ما پیش از این سنگپرستی میکردیم؛ هرگاه سنگی بهتر از آن پیدا میکردیم، اولی را دور انداخته و دومی را برمیداشتیم. و اگر سنگی نمییافتیم، تودهای خاک جمع میکردیم، سپس گوسفندی آورده و شیرش را بر آن میدوشیدیم و گرداگرد آن طواف میکردیم. چون ماه رجب فرا میرسید، آن را «ماه بیرون کشیدن آهن» مینامیدیم؛ زیرا هیچ نیزه یا تیری که سر آهنین داشت باقی نمیماند مگر اینکه آهن آن را در ماه رجب کنده و دور میانداختیم.» و شنیدم ابورجاء میگفت: «روزی که پیامبر ﷺ مبعوث شدند، من پسربچهای بودم که شتران خانوادهام را میچراندم. چون خبر بعثت ایشان را شنیدیم، به سوی آتش گریختیم، یعنی نزد مسیلمه کذاب رفتیم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابورجاء از بتپرستی و آداب مربوط به ماه رجب سخن میگوید.
گردش به دور مکانی یا چیزی؛ ابورجاء در اینجا از آیینی مربوط به خاک سخن میگوید.
یکی از چهار ماهی که در اسلام مقدس شمرده میشوند.
مسیلمه که در زمان پیامبر ﷺ بهدروغ ادعای پیامبری کرد.
عالمان خاطرهٔ ابورجاء را گواهی بر بتپرستی و آیینهایی میدانند که پیش از اسلام در بخشهایی از عربستان رواج داشت. این روایت تأکید میکند که عبادت تنها شایستهٔ الله است و بتها قدرتی الهی ندارند. همچنین به رسمی اشاره میکند که در ماه رجب سلاحها را کنار میگذاشتند؛ صرفِ توصیف این رسم، آن را به حکمی اسلامی تبدیل نمیکند. فرار ابورجاء بهسوی مسیلمه نیز نشان میدهد که مردم با شنیدن پیام، همیشه فوراً به هدایت درست نمیرسیدند.
- عبادت را تنها برای الله بهجا آورید و آداب دینی را با وحی بسنجید.
- سنتها را نقادانه بررسی کنید؛ رسمِ گذشته لزوماً حکم اسلامی نیست.
- از الله پایداری بخواهید و هنگام روبهرو شدن با ادعاهای دینی تازه، دانش معتبر بجویید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.