Sahih al-Bukhari، حدیث 4391
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا عَلْقَمَةَ
- 1عَبْدَانُآن را به البخاري روایت کرد
- 2أَبِي حَمْزَةَ
- 3الأَعْمَشِ
- 4إِبْرَاهِيمَ
- 5عَلْقَمَةَ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ ابْنِ مَسْعُودٍ، فَجَاءَ خَبَّابٌ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَيَسْتَطِيعُ هَؤُلاَءِ الشَّبَابُ أَنْ يَقْرَءُوا كَمَا تَقْرَأُ قَالَ أَمَا إِنَّكَ لَوْ شِئْتَ أَمَرْتُ بَعْضَهُمْ يَقْرَأُ عَلَيْكَ قَالَ أَجَلْ. قَالَ اقْرَأْ يَا عَلْقَمَةُ. فَقَالَ زَيْدُ بْنُ حُدَيْرٍ أَخُو زِيَادِ بْنِ حُدَيْرٍ أَتَأْمُرُ عَلْقَمَةَ أَنْ يَقْرَأَ وَلَيْسَ بِأَقْرَئِنَا قَالَ أَمَا إِنَّكَ إِنْ شِئْتَ أَخْبَرْتُكَ بِمَا قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي قَوْمِكَ وَقَوْمِهِ. فَقَرَأْتُ خَمْسِينَ آيَةً مِنْ سُورَةِ مَرْيَمَ، فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ كَيْفَ تَرَى قَالَ قَدْ أَحْسَنَ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ مَا أَقْرَأُ شَيْئًا إِلاَّ وَهُوَ يَقْرَؤُهُ، ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَى خَبَّابٍ وَعَلَيْهِ خَاتَمٌ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ أَلَمْ يَأْنِ لِهَذَا الْخَاتَمِ أَنْ يُلْقَى قَالَ أَمَا إِنَّكَ لَنْ تَرَاهُ عَلَىَّ بَعْدَ الْيَوْمِ، فَأَلْقَاهُ. رَوَاهُ غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ.
عبدان برای ما حدیث کرد، از ابوحَمزه، از اَعْمَش، از ابراهیم، از عَلْقَمه که گفت: نزد ابن مسعود نشسته بودیم که خَبّاب آمد و گفت:
«ای ابوعبدالرحمن! آیا این جوانان میتوانند مانند تو قرآن بخوانند؟» ابن مسعود فرمود: «اگر بخواهی، به یکی از آنان دستور میدهم تا برایت بخواند.» خبّاب گفت: «بله.» ابن مسعود فرمود: «ای عَلْقَمه، بخوان!» سپس زید بن هُدَیر، برادر زیاد بن هدیر گفت: «به عَلْقَمه دستور میدهی بخواند در حالی که او از ما قاریتر نیست؟» ابن مسعود فرمود: «اگر بخواهی، به تو خبر میدهم که پیامبر ﷺ درباره قوم تو و قوم او (عَلْقَمه) چه فرموده است.» آنگاه پنجاه آیه از سوره مریم را خواندم. عبدالله (ابن مسعود) به خبّاب گفت: «نظرت چیست؟» خبّاب گفت: «بسیار نیکو خواند.» عبدالله فرمود: «هر چه من میخوانم، او نیز همان را میخواند.» سپس عبدالله رو به خبّاب کرد و دید که انگشتری از طلا در دست دارد، پس فرمود: «آیا وقت آن نرسیده که این انگشتر را بیندازی؟» خبّاب گفت: «پس از امروز دیگر مرا با آن نخواهی دید،» و آن را انداخت. غُنْدَر این حدیث را از شُعْبَه روایت کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابن مسعود قرائت علقمه را میستاید و به خباب یادآوری میکند که انگشتر طلایش را درآورد.
نوزدهمین سورهٔ قرآن؛ علقمه پنجاه آیه از آن را تلاوت کرد.
انگشتری از طلا؛ ابن مسعود به خباب یادآوری کرد که آن را درآورد.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت میکنند که دانش قرائت قرآن را میتوان از راه تلاوت و ارزیابی آموزش داد و میتوان کسی را دربارهٔ رفتاری آشکار مورد تذکر قرار داد. سخن ابن مسعود دربارهٔ انگشتر طلا با ممنوعیت استفادهٔ مردان از طلا پیوند دارد؛ هر چهار مذهب فقهی اهلسنت زیورآلات طلا برای مردان را حرام میدانند. ستایش قرائت علقمه همچنین نشان میدهد که شایستگی تنها به این بستگی ندارد که چه کسی بهتر تلاوت میکند، بلکه دانش و قابلاعتمادبودن نیز اهمیت دارد.
- قرآن را مرتب با صدای بلند بخوانید و از آموزگاری قابلاعتماد بخواهید قرائتتان را ارزیابی کند.
- پند دوستانه را بپذیرید و اگر به زیورآلات حرام تذکر داده شد، بیدرنگ آنها را کنار بگذارید.
- مردم را تنها بر پایهٔ مهارتشان مقایسه نکنید؛ دانش و دیگر فضیلتهایشان را نیز به رسمیت بشناسید.
این روایت از نرمی و پذیرش مردم یمن سخن میگوید و از این راه، زمینهای تکمیلی دربارهٔ فضیلتهای مردمی فراهم میکند که در این فصل از آنان یاد شده است.
Sahih al-Bukhari · #4392 (Sahih)این حدیث از همان بخشِ مغازیِ کتاب، زمینهای تکمیلی دربارهٔ صحابه و رفتار آنان با پیامبر ﷺ فراهم میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.