Sahih al-Bukhari، حدیث 4452
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا أَبُو سَلَمَةَ
- 1يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍآن را به البخاري روایت کرد
- 2اللَّيْثُ
- 3عُقَيْلٍ
- 4ابْنِ شِهَابٍ
- 5أَبُو سَلَمَةَ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ أَقْبَلَ عَلَى فَرَسٍ مِنْ مَسْكَنِهِ بِالسُّنْحِ حَتَّى نَزَلَ، فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمْ يُكَلِّمِ النَّاسَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ، فَتَيَمَّمَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُغَشًّى بِثَوْبِ حِبَرَةٍ، فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ أَكَبَّ عَلَيْهِ فَقَبَّلَهُ وَبَكَى. ثُمَّ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي، وَاللَّهِ لاَ يَجْمَعُ اللَّهُ عَلَيْكَ مَوْتَتَيْنِ، أَمَّا الْمَوْتَةُ الَّتِي كُتِبَتْ عَلَيْكَ فَقَدْ مُتَّهَا. قَالَ الزُّهْرِيُّ وَحَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، خَرَجَ وَعُمَرُ يُكَلِّمُ النَّاسَ فَقَالَ اجْلِسْ يَا عُمَرُ، فَأَبَى عُمَرُ أَنْ يَجْلِسَ. فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَيْهِ وَتَرَكُوا عُمَرَ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَمَّا بَعْدُ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ، قَالَ اللَّهُ {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ} إِلَى قَوْلِهِ {الشَّاكِرِينَ} وَقَالَ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ النَّاسَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ هَذِهِ الآيَةَ حَتَّى تَلاَهَا أَبُو بَكْرٍ، فَتَلَقَّاهَا مِنْهُ النَّاسُ كُلُّهُمْ فَمَا أَسْمَعُ بَشَرًا مِنَ النَّاسِ إِلاَّ يَتْلُوهَا. فَأَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ قَالَ وَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ تَلاَهَا فَعَقِرْتُ حَتَّى مَا تُقِلُّنِي رِجْلاَىَ، وَحَتَّى أَهْوَيْتُ إِلَى الأَرْضِ حِينَ سَمِعْتُهُ تَلاَهَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ مَاتَ.
یحیی بن بُکیر به ما حدیث کرد، لیث از عقیل، از ابن شهاب نقل کرد که گفت: ابوسلمه به من خبر داد که عایشه رضی الله عنها او را مطلع ساخت که ابوبکر رضی الله عنه سوار بر اسب از خانهاش در
«سُنْح» آمد. پیاده شد و وارد مسجد گردید، اما با مردم سخن نگفت تا اینکه نزد عایشه رفت. سپس به سوی رسول الله ﷺ رفت در حالی که ایشان با پارچهای یمنی (حِبَره) پوشیده شده بودند. صورت مبارک ایشان را کنار زد، بر روی ایشان خم شد، بوسید و گریست. آنگاه فرمود: «پدر و مادرم فدایت باد! به خدا سوگند، الله هرگز دو مرگ را بر تو جمع نخواهد کرد؛ آن مرگی که برایت مقدر شده بود، فرا رسید.» زهری گفت: ابوسلمه از عبدالله بن عباس برایم نقل کرد که ابوبکر بیرون آمد در حالی که عمر داشت با مردم صحبت میکرد. ابوبکر فرمود: «ای عمر! بنشین.» اما عمر از نشستن امتناع ورزید. مردم به سوی ابوبکر روی آوردند و عمر را رها کردند. ابوبکر فرمود: «اما بعد، هر کس از شما محمد ﷺ را میپرستید، بداند که محمد ﷺ وفات یافته است، و هر کس از شما الله را میپرستد، بداند که الله زنده است و هرگز نمیمیرد. خداوند فرموده است: {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ...} تا پایان آیه {...الشَّاكِرِينَ}. به خدا سوگند، گویی مردم نمیدانستند که الله این آیه را نازل کرده است تا اینکه ابوبکر آن را تلاوت کرد و همه مردم آن را از او دریافت کردند و من کسی را نمیشنیدم مگر اینکه آن را تلاوت میکرد.» سعید بن مسیب به من خبر داد که عمر گفت: «به خدا سوگند، همین که شنیدم ابوبکر آن را تلاوت کرد و اعلام نمود که پیامبر ﷺ وفات یافته است، پاهایم توان ایستادن نداشت و بر زمین افتادم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابوبکر به جامعه یادآوری کرد که عبادت تنها شایستهٔ الله است.
پس از درگذشت پیامبر ﷺ، ابوبکر نزد ایشان رفت، با ایشان وداع کرد و سپس با مردم سخن گفت. تلاوت آیهٔ ۱۴۴ سورهٔ آلعمران به حاضران کمک کرد واقعیت درگذشت ایشان را بپذیرند.
پارچهای زیبا با راهراههای نقشدار از یمن.
مکانی نزدیک مدینه که ابوبکر در آن اقامت داشت.
آیهای که بیان میکند محمد ﷺ پیامبر است و پیامبران پیش از او درگذشتهاند.
عالمان اشاره میکنند که ابوبکر اندوه خود را نشان داد و در همان حال با تکیه بر وحی و رهبری روشن، به جامعه آرامش و استواری بخشید. این آیه تأیید میکند که پیامبر ﷺ فانی بود، در حالی که الله همیشه زنده است و عبادت تنها شایستهٔ اوست. سخنان ابوبکر جایگاه ویژهٔ پیامبر ﷺ را انکار نمیکند، بلکه پرستش او را رد میکند. این روایت همچنین میآموزد که رهبر در بحران، بیآنکه احساسات انسانی را نادیده بگیرد، مردم را به قرآن و حقیقت بازگرداند.
- عبادت خود را تنها به الله اختصاص بده و هنگام اندوه در قرآن آرامش بجوی.
- اندوه را بپذیر و محبت نشان بده، اما اجازه نده احساسات تو را از حقیقت دور کنند.
- در بحران آرام و روشن سخن بگو و به دیگران کمک کن بر آنچه پایدار است تمرکز کنند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.