Sahih al-Bukhari، حدیث 4509
روایتشده توسط Adi ibn Hatim. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Adi ibn Hatim
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيٍّ، قَالَ أَخَذَ عَدِيٌّ عِقَالاً أَبْيَضَ وَعِقَالاً أَسْوَدَ حَتَّى كَانَ بَعْضُ اللَّيْلِ نَظَرَ فَلَمْ يَسْتَبِينَا، فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، جَعَلْتُ تَحْتَ وِسَادَتِي. قَالَ " إِنَّ وِسَادَكَ إِذًا لَعَرِيضٌ أَنْ كَانَ الْخَيْطُ الأَبْيَضُ وَالأَسْوَدُ تَحْتَ وِسَادَتِكَ ".
موسی بن اسماعیل برای ما حدیث کرد، ابوعوانه برای ما حدیث کرد، از حصین، از شعبی، از عدی که گفت: عدی یک نخ سفید و یک نخ سیاه برداشت. وقتی بخشی از شب گذشت، به آنها نگریست اما نتوانست میان آن دو تمایز قائل شود. چون صبح شد، عرض کرد:
«ای رسول الله ﷺ! من آنها را زیر بالشم گذاشتم.» ایشان ﷺ فرمودند: «پس بالش تو بسیار پهن است اگر نخ سفید و نخ سیاه زیر بالش تو باشند!»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
رشتهٔ سفید به سپیدهدم اشاره دارد، نه به رشتهای زیر بالش.
عدی بن حاتم عبارت مربوط به رشتهٔ سفید و سیاه را به معنای ظاهری فهمید و به همین دلیل دو رشته را زیر بالش خود گذاشت. پیامبر ﷺ با سخنی شوخطبعانه این معنا را روشن کرد.
بند یا رشته؛ عدی یکی سفید و دیگری سیاه برداشت.
کنایه از روشنایی سپیدهدم و تاریکی شب.
مفسران کلاسیک، از جمله ابن حجر، توضیح دادهاند که عبارت آیهٔ قرآن به آغاز سپیدهدم اشاره دارد، نه به رشتههای واقعی. پیامبر ﷺ با شوخی، برداشت عدی را اصلاح کرد و مقصود را روشن ساخت. عالمان از این روایت نتیجه گرفتهاند که روزه با دمیدن سپیدهدم آغاز میشود؛ مذاهب فقهی دربارهٔ شیوهٔ عملی تشخیص آن بر پایهٔ همین زمان بحث کردهاند.
- در فهم تعبیرهای کنایی قرآن، به توضیحات پیامبر ﷺ و تفسیرهای کلاسیک توجه کنید.
- روزه را با دمیدن سپیدهدم آغاز کنید و برای زمان آن به اوقات نماز معتبر رجوع کنید.
- اشتباه را با مهربانی اصلاح کنید؛ شوخی میتواند توضیح را روشن و بهیادماندنی کند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.