Sahih al-Bukhari، حدیث 4596
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، وَغَيْرُهُ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو الأَسْوَدِ، قَالَ قُطِعَ عَلَى أَهْلِ الْمَدِينَةِ بَعْثٌ فَاكْتُتِبْتُ فِيهِ، فَلَقِيتُ عِكْرِمَةَ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرْتُهُ، فَنَهَانِي عَنْ ذَلِكَ أَشَدَّ النَّهْىِ، ثُمَّ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَّ نَاسًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ كَانُوا مَعَ الْمُشْرِكِينَ يُكَثِّرُونَ سَوَادَ الْمُشْرِكِينَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْتِي السَّهْمُ فَيُرْمَى بِهِ، فَيُصِيبُ أَحَدَهُمْ فَيَقْتُلُهُ أَوْ يُضْرَبُ فَيُقْتَلُ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ {إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلاَئِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ} الآيَةَ. رَوَاهُ اللَّيْثُ عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ.
عبدالله بن یزید مقرئ به ما حدیث کرد، گفت: حیوه و دیگران به ما حدیث کردند، هر دو گفتند: محمد بن عبدالرحمن ابوالاسود به ما حدیث کرد، او گفت: بر مردم مدینه شرکت در یک لشکر واجب شد و نام من نیز در آن نوشته گردید. سپس با عکرمه، مولای ابن عباس دیدار کردم و او را از این امر آگاه ساختم. او مرا به شدت از این کار نهی کرد و سپس گفت: ابن عباس به من خبر داد که گروهی از مسلمانان همراه مشرکان بودند و بدین وسیله شمار مشرکان را در برابر رسول الله ﷺ افزایش میدادند. گاهی تیری پرتاب میشد و به یکی از همان مسلمانان اصابت کرده و او را میکشت، یا با شمشیر زده شده و کشته میشد. آنگاه خداوند این آیه را نازل فرمود: {همانا کسانی که فرشتگان جانشان را در حالی میستانند که بر خویشتن ستم روا داشتهاند} (سوره نساء: ۹۷). لیث نیز این حدیث را از ابوالاسود روایت کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابنعباس آیهٔ ۴:۹۷ را به مسلمانانی مرتبط میداند که در میان مخالفان باقی ماندند.
این روایت دربارهٔ مسلمانانی است که در میان مشرکان بودند و بدینسان صفوف آنان را در برابر رسولالله ﷺ تقویت میکردند. آنان با تیر یا شمشیر کشته شدند؛ متن این ماجرا را با قرآن ۴:۹۷ مرتبط میسازد.
با حضور خود، شمار افرادِ طرف مخالفان را افزایش دادن.
در زمینهٔ آیهٔ ۴:۹۷: در وضعیتی ماندن که شخص نمیتواند دینش را آزادانه بهجا آورد، در حالی که میتوانسته مهاجرت کند.
نام او در فهرست افرادِ اعزامی به لشکرکشی قرار گرفت.
مفسران کلاسیک قرآن این گزارش را با قرآن ۴:۹۷ مرتبط میدانند و توضیح میدهند که آیه دربارهٔ ماندن زیر سلطهٔ قدرتی دشمن هشدار میدهد، هنگامی که شخص توان کوچ کردن دارد و نمیتواند آزادانه دینش را بهجا آورد. آیات بعد برای کسانی که واقعاً ناتواناند استثنا قائل میشوند. عالمان از این آیات وجوب بیقیدوشرطِ کوچ را نتیجه نمیگیرند؛ شرایط، توانایی و امنیت نیز اهمیت دارند. این روایت همچنین هشدار میدهد که شرکت در جنگ باید با دقت سنجیده شود؛ این سخن حکمی کلی دربارهٔ هر ارتش یا هر درگیری نیست.
- دعوت به شرکت در جنگ را جدا از شرایط نسنجید و از عالمان آگاه و قابلاعتماد راهنمایی بخواهید.
- اگر در عمل به دینتان با مانعی جدی روبهرو هستید، با روشی ایمن و مسئولانه امکانهای کوچ کردن را بررسی کنید.
- آیات قرآن را همراه با زمینهٔ آنها و آیاتی بخوانید که استثناها و محدودیتها را روشن میکنند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.