Sahih al-Bukhari، حدیث 4613
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ سُعَيْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنِ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {لاَ يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ} فِي قَوْلِ الرَّجُلِ لاَ وَاللَّهِ، وَبَلَى وَاللَّهِ.
علی بن سلمه برای ما حدیث کرد، مالک بن سویر برای ما حدیث کرد، هشام از پدرش، از عایشه رضی الله عنها روایت کرد: این آیه {لاَ يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ}
«الله شما را به خاطر سوگندهای بیهودهتان مؤاخذه نمیکند» در مورد گفتار شخصی که میگوید: «نه، به خدا» و «بله، به خدا» نازل شده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عبارتهای ناخواستهای مانند «نه، به خدا» سوگند آگاهانه به شمار نمیآیند.
سوگندی که شخص بدون قصد آگاهانه بر زبان میآورد؛ مثلاً عبارتی رایج در گفتوگو.
خدا را گواه گرفتن؛ قصد گوینده در ارزیابی سوگند نقش دارد.
مفسران کلاسیک، از جمله ابن حجر، توضیح عایشه را با آیهٔ ۵:۸۹ قرآن پیوند میدهند: تأییدهای پراکندهای مانند «نه، به خدا» و «آری، به خدا» وقتی گوینده قصد سوگند نداشته باشد، سوگندی آگاهانه و الزامآور نیستند. مذاهب فقهی میان چنین عبارتهای ناخواستهای و سوگند عمدی تفاوت میگذارند؛ احکام وفا کردن یا شکستن سوگند دربارهٔ نوع دوم جاری میشود.
- نام خدا را با احترام به کار ببرید و آن را به عبارتی بیفکر و عادتوار تبدیل نکنید.
- پیش از آنکه برای سخنی که شبیه سوگند است حکمی دینی در نظر بگیرید، نخست قصد گوینده را جویا شوید.
- آیات قرآن را با تکیه بر روایتهای معتبر و توضیحات دانشمندان تفسیر کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.