Sahih al-Bukhari، حدیث 4749
روایتشده توسط Aisha bint Abu Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha bint Abu Bakr
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها – {وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ} قَالَتْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ.
ابونعیم برای ما حدیث کرد، سفیان برای ما حدیث کرد، از معمر، از زهری، از عروه، از عایشه رضی الله عنها درباره سخن خداوند: {و کسی که بخش بزرگ آن را بر عهده گرفت} فرمود: «او عبدالله بن اُبیّ بن سلول بود.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عایشه فردی را که بیشترین مسئولیت را در تهمت داشت، ابن اُبَیّ معرفی میکند.
شخصی که بنا بر این آیه، بیشترین نقش را در انتشار تهمت ایفا کرد.
اتهامی جدی و بیاساس که به آبرو و اعتبار شخص آسیب میرساند.
مفسران کلاسیک توضیح عایشه را به آیهٔ ۱۱ سورهٔ نور پیوند میدهند و عبدالله بن اُبَیّ را کسی میدانند که بیشترین سهم را در انتشار تهمت داشت. آنان تأکید میکنند که آیه همهٔ افراد درگیر را یکسان نمیشمارد: سهم و مسئولیت هر یک متفاوت است. این روایت روشن میکند که خود عایشه این آیهٔ قرآن را توضیح میدهد.
- پیش از اطمینان از درستی اتهامها، آنها را بازگو نکنید.
- با تکرار شایعه یا کمک به انتشار آن، به آن اعتبار نبخشید.
- وقتی اتهامهای بیاساس دربارهٔ کسی رواج دارد، از آبروی او دفاع کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.