Sahih al-Bukhari، حدیث 4764
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَى {فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ} قَالَ لاَ تَوْبَةَ لَهُ. وَعَنْ قَوْلِهِ جَلَّ ذِكْرُهُ {لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ} قَالَ كَانَتْ هَذِهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ.
آدم به ما حدیث کرد، شعبه به ما حدیث کرد، منصور به ما حدیث کرد، از سعید بن جبیر که گفت: از ابن عباس — رضی الله عنهما — درباره سخن خدای متعال {فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ} پرسیدم. فرمود: توبهای برای او نیست. و درباره سخن خداوند جلّ ذکره {لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ} فرمود: این آیه در مورد مشرکان دوران جاهلیت نازل شده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابن عباس دو آیهٔ قرآن دربارهٔ قتل و شرک را توضیح میدهد.
مجازاتی که در قرآن، آیهٔ ۴:۹۳، برای کسی ذکر شده که مؤمنی را عمداً بکشد.
دوران پیش از اسلام که در آن شرک رواج گسترده داشت.
بازگشت صادقانه به سوی الله، پشیمانی از گناه و دستکشیدن از آن.
ابن عباس تهدید به دوزخ در قرآن، آیهٔ ۴:۹۳، را با بزرگی گناهِ کشتن عمدی یک مؤمن پیوند میدهد. سخن او دربارهٔ نبودن توبه، ناظر به تهدیدی است که در این آیه آمده است؛ آیات دیگری از قرآن، مانند ۳۹:۵۳، گناهکاران را فرامیخوانند که از رحمت الله نومید نشوند. دربارهٔ قرآن، آیهٔ ۲۵:۶۸، او روشن میکند که آیات مربوط به شرک دربارهٔ مشرکان دوران پیش از اسلام بوده است. بنابراین، دانشمندان این آیات را در بافت خود میخوانند و میان هشدار دربارهٔ گناهی بزرگ و بازبودن راه توبهٔ صادقانه تمایز میگذارند.
- هشدار دربارهٔ کشتن عمدی انسان را جدی بگیرید و از جان دیگران محافظت کنید.
- آیات را با توجه به آیات پیرامونشان و توضیحات دانشمندان معتبر بخوانید.
- پس از گناه، صادقانه به سوی الله بازگردید و از رحمت او نومید نشوید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.