Sahih al-Bukhari، حدیث 5488
روایتشده توسط Abu Tha'laba Al-Khushani. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Tha'laba Al-Khushani
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَيْوَةَ،. وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ أَبِي رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَبِيعَةَ بْنَ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيَّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ، عَائِذُ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيَّ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ الْكِتَابِ، نَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، وَأَرْضِ صَيْدٍ أَصِيدُ بِقَوْسِي، وَأَصِيدُ بِكَلْبِي الْمُعَلَّمِ، وَالَّذِي لَيْسَ مُعَلَّمًا، فَأَخْبِرْنِي مَا الَّذِي يَحِلُّ لَنَا مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ " أَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ الْكِتَابِ، تَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، فَإِنْ وَجَدْتُمْ غَيْرَ آنِيَتِهِمْ، فَلاَ تَأْكُلُوا فِيهَا، وَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَاغْسِلُوهَا ثُمَّ كُلُوا فِيهَا، وَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ صَيْدٍ، فَمَا صِدْتَ بِقَوْسِكَ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ، ثُمَّ كُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الْمُعَلَّمِ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ، ثُمَّ كُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الَّذِي لَيْسَ مُعَلَّمًا فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ، فَكُلْ ".
ابو عاصم از حیوه برای ما حدیث کرد. و احمد بن ابی رجاء برایم حدیث کرد، سلمه بن سلیمان از ابن مبارک برای ما حدیث کرد، او از حیوه بن شریح، که گفت: شنیدم ربیعه بن یزید دمشقی میگفت: ابو ادریس، عائذالله به من خبر داد و گفت: شنیدم ابوثعلبه خشنی رضی الله عنه میگوید: نزد رسول خدا ﷺ آمدم و گفتم:
«ای رسول خدا ﷺ! ما در سرزمین قوم اهل کتاب زندگی میکنیم و در ظروف آنان غذا میخوریم؛ و در سرزمینی هستیم که شکارگاه است؛ با کمانم شکار میکنم، با سگ آموزشدیدهام و با سگی که آموزشندیده شکار میکنم. پس به من بفرمایید چه چیزی از این موارد برای ما حلال است؟» ایشان فرمودند: «اما آنچه گفتی که در سرزمین قوم اهل کتاب هستی و در ظروفشان میخوری، اگر غیر از ظروف آنان ظرف دیگری یافتید، در ظروف آنان نخورید؛ و اگر نیافتید، آنها را بشویید و سپس در آنها بخورید. و اما آنچه گفتی که در سرزمین شکار هستی، هر چه را با کمانت شکار کردی، نام الله را ببر و سپس بخور. و هر چه را با سگ آموزشدیدهات شکار کردی، نام الله را ببر و سپس بخور. و هر چه را با سگ آموزشندیدهات شکار کردی و توانستی پیش از مرگش آن را ذبح کنی، پس بخور.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
شکار و استفاده از ظروف با رعایت شرایط روشن جایز است.
یهودیان و مسیحیان که پیشتر وحی دریافت کردهاند.
سگی که برای شکار تربیت شده و شکار را برای صاحبش میگیرد.
ذبح حیوان بر اساس احکام مقرر اسلامی، پیش از آنکه بمیرد.
عالمان از این روایت برداشت کردهاند که در نبود ظروف دیگر، میتوان از ظروف اهل کتاب پس از شستن آنها استفاده کرد؛ توصیه به انتخاب ظروف دیگر، ممنوعیتی کلی نیست. شکاری که با تیر یا بهوسیله سگ آموزشدیده گرفته شده باشد، در صورتی جایز است که نام الله برده شود و دیگر شرایط شکار رعایت گردد. صرفِ گرفتن شکار بهوسیله سگ آموزشندیده، آن را حلال نمیکند: حیوان باید زنده پیدا شود و ذبح شرعی گردد. مذاهب فقهی، جزئیات و استثناهای مربوط به این شرایط را بررسی کردهاند.
- پیش از استفاده، ظروفی را که پاکیشان نامعلوم است بشویید.
- هنگام تیراندازی به شکار و بهکارگیری سگ شکاری آموزشدیده، نام الله را ببرید.
- شکاری را که سگ آموزشندیده گرفته است، پیش از مرگ ذبح شرعی کنید.
این روایت از ابو ثعلبه نیز به احکام شکار و استفاده از ظروف میپردازد.
Sahih al-Bukhari · #5486 (Sahih)عدی بن حاتم در آن روایت درباره شرایط شکاری میپرسد که سگ شکاری گرفته است.
Sahih al-Bukhari · #5489 (Sahih)این روایت روشن میکند وقتی حیوان شکارشده همراه سگ پیدا میشود، چگونه باید عمل کرد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.