Sahih al-Bukhari، حدیث 5746
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِآن را به البخاري روایت کرد
- 2ابْنُ عُيَيْنَةَ
- 3عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ
- 4عَمْرَةَ
- 5عَائِشَةَ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي الرُّقْيَةِ " تُرْبَةُ أَرْضِنَا، وَرِيقَةُ بَعْضِنَا، يُشْفَى سَقِيمُنَا، بِإِذْنِ رَبِّنَا ".
صدقه بن فضل برایم حدیث کرد، ابن عیینه ما را خبر داد، از عبد ربّه بن سعید، از عمره، از عایشه رضی الله عنها که فرمود: پیامبر ﷺ در رقیه میفرمودند:
«خاک سرزمین ما و بزاق دهان برخی از ما، بیمارمان شفا مییابد، به اذن پروردگارمان.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ با خاک و آب دهان رُقیه میکرد و این کار به اجازهٔ الله بود.
دعا یا تلاوت قرآن برای درخواست حفاظت و شفا از الله.
شفا در نهایت از الله است؛ عمل یادشده نیروی مستقلی ندارد.
دانشمندان کلاسیک از این روایت نتیجه گرفتهاند که رُقیه هنگامی جایز است که بر واژگان مجاز و توکل بر الله استوار باشد. این عبارت شفا را به خاک یا آب دهان بهعنوان علل مستقل نسبت نمیدهد، بلکه تأکید میکند که بهبودی تنها با اجازهٔ الله رخ میدهد. روایت، شیوهای از درمان پیامبرانه را توصیف میکند؛ اما استفاده از خاک را واجب یا درمانی عمومی برای هر بیماری نمیسازد.
- از الله شفا بخواهید و حتی هنگام استفاده از درمانهای مجاز، توکل خود را بر او نگه دارید.
- رُقیه را با دعاها و واژگان مجاز انجام دهید و هیچ وسیلهای را منبع مستقل شفا ندانید.
- در بیماری، درمان مناسب را پی بگیرید و دعا و درمان را در برابر یکدیگر قرار ندهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.