Sahih al-Bukhari، حدیث 5765
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُيَيْنَةَ، يَقُولُ أَوَّلُ مَنْ حَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ جُرَيْجٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي آلُ، عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ، فَسَأَلْتُ هِشَامًا عَنْهُ فَحَدَّثَنَا عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُحِرَ حَتَّى كَانَ يَرَى أَنَّهُ يَأْتِي النِّسَاءَ وَلاَ يَأْتِيهِنَّ. قَالَ سُفْيَانُ وَهَذَا أَشَدُّ مَا يَكُونُ مِنَ السِّحْرِ إِذَا كَانَ كَذَا. فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ أَعَلِمْتِ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ، أَتَانِي رَجُلاَنِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي، وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلَىَّ، فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلآخَرِ مَا بَالُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ. قَالَ وَمَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ أَعْصَمَ، رَجُلٌ مِنْ بَنِي زُرَيْقٍ حَلِيفٌ لِيَهُودَ، كَانَ مُنَافِقًا. قَالَ وَفِيمَ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاقَةٍ. قَالَ وَأَيْنَ قَالَ فِي جُفِّ طَلْعَةٍ ذَكَرٍ، تَحْتَ رَعُوفَةٍ، فِي بِئْرِ ذَرْوَانَ ". قَالَتْ فَأَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْبِئْرَ حَتَّى اسْتَخْرَجَهُ فَقَالَ " هَذِهِ الْبِئْرُ الَّتِي أُرِيتُهَا، وَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ، وَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ ". قَالَ فَاسْتُخْرِجَ، قَالَتْ فَقُلْتُ أَفَلاَ أَىْ تَنَشَّرْتَ. فَقَالَ " أَمَا وَاللَّهِ فَقَدْ شَفَانِي، وَأَكْرَهُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى أَحَدٍ مِنَ النَّاسِ شَرًّا ".
عبدالله بن محمد برایم حدیث کرد و گفت: شنیدم که ابن عُیَینه میگفت: نخستین کسی که این حدیث را برای ما نقل کرد، ابن جُرَیج بود. او میگفت: آلِ عروة از عروة برایم حدیث کردند، سپس من از هشام درباره آن پرسیدم و او از پدرش، و او از عایشه رضی الله عنها روایت کرد که گفت: رسول الله ﷺ سحر شدند تا جایی که گمان میکردند با همسرانشان آمیزش کردهاند، در حالی که واقعاً چنین نکرده بودند. سفیان گفت: این سختترین نوع سحر است وقتی که چنین اثری بگذارد. سپس پیامبر ﷺ فرمودند:
«ای عایشه! آیا میدانی که الله در آنچه از او استفتاء کردم، مرا آگاه ساخت؟ دو مرد نزد من آمدند؛ یکی نزد سرم نشست و دیگری نزد پاهایم. آنکه نزد سرم بود به دیگری گفت: 'این مرد را چه شده است؟' او پاسخ داد: 'سحر شده است.' پرسید: 'چه کسی او را سحر کرده؟' گفت: 'لبید بن اَعصَم، مردی از بنی زُریق، همپیمان یهودیان و منافقی بود.' پرسید: 'با چه چیزی؟' گفت: 'با شانه و مویی که در آن گیر کرده بود.' پرسید: 'کجاست؟' گفت: 'در پوستهٔ گردهٔ نخل نر، زیر سنگی در چاه ذَروان.'» عایشه رضی الله عنها گفت: سپس پیامبر ﷺ به سوی آن چاه رفتند تا آن را بیرون آوردند و فرمودند: «این همان چاهی است که به من نشان داده شد؛ گویی آب آن مانند خیساندهٔ حنا بود و گویی نخلهایش سرهای شیاطین بودند.» راوی گفت: سپس آن چیز بیرون آورده شد. عایشه رضی الله عنها گفت: عرض کردم: «آیا خودتان را نَشْر (باز کردن طلسم) نکردید؟» ایشان فرمودند: «به خدا سوگند، الله مرا شفا داده است و دوست ندارم شرّی را میان مردم برانگیزم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
الله پیامبر ﷺ را از جادو شفا داد و ایشان نخواستند بدی را گسترش دهند.
جادو یا افسون؛ در منابع اسلامی عملی حرام است که میتواند زیان برساند.
درمانی برای از میان بردن آثار جادو؛ پیامبر ﷺ از آنچه میتوانست بدی را در میان مردم گسترش دهد پرهیز کردند.
موهایی که روی شانه باقی مانده بود؛ بنا بر روایت، بخشی از شیئی بود که پیدا شد.
دانشمندان کلاسیک، از جمله نووی و ابن حجر، توضیح میدهند که این گرفتاری به وحی و امانتداری پیام پیامبرانه آسیبی نرساند. اثر آن به موضوعی شخصی و محدود مربوط بود. روایت تأیید میکند که جادو میتواند زیان برساند، اما تنها به مشیت الله. دانشمندان همچنین تأکید میکنند که درمان جایز است، مشروط بر آنکه شامل اعمال حرام نباشد؛ پیامبر ﷺ از کاری که بدی را در میان مردم آشکارا دامن میزد پرهیز کردند.
- برای بیماری، کمک مناسب بجویید و از الله درخواست شفا کنید، بیآنکه به اعمال جادویی حرام متوسل شوید.
- وقتی واقعیتها با دقت روشن نشدهاند، از اتهامزنی و گسترش بدی بپرهیزید.
- اعتماد داشته باشید که گرفتاریها به مشیت الله رخ میدهند و از او پناه بخواهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.