Sahih al-Bukhari، حدیث 5797
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَثَلَ الْبَخِيلِ وَالْمُتَصَدِّقِ، كَمَثَلِ رَجُلَيْنِ عَلَيْهِمَا جُبَّتَانِ مِنْ حَدِيدٍ، قَدِ اضْطُرَّتْ أَيْدِيهِمَا إِلَى ثُدِيِّهِمَا وَتَرَاقِيهِمَا، فَجَعَلَ الْمُتَصَدِّقُ كُلَّمَا تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ انْبَسَطَتْ عَنْهُ حَتَّى تَغْشَى أَنَامِلَهُ وَتَعْفُوَ أَثَرَهُ، وَجَعَلَ الْبَخِيلُ كُلَّمَا هَمَّ بِصَدَقَةٍ قَلَصَتْ، وَأَخَذَتْ كُلُّ حَلْقَةٍ بِمَكَانِهَا. قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَأَنَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ بِإِصْبَعِهِ هَكَذَا فِي جَيْبِهِ، فَلَوْ رَأَيْتَهُ يُوَسِّعُهَا وَلاَ تَتَوَسَّعُ. تَابَعَهُ ابْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ وَأَبُو الزِّنَادِ عَنِ الأَعْرَجِ فِي الْجُبَّتَيْنِ. وَقَالَ حَنْظَلَةُ سَمِعْتُ طَاوُسًا سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ جُبَّتَانِ. وَقَالَ جَعْفَرٌ عَنِ الأَعْرَجِ جُبَّتَانِ.
عبدالله بن محمد به ما حدیث کرد، ابوعامر به ما حدیث کرد، ابراهیم بن نافع به ما حدیث کرد، از حسن، از طاووس، از ابوهُریره رضی الله عنه که گفت: رسول الله ﷺ برای شخص بخیل و صدقهدهنده مثالی زدند؛ مانند دو مرد که دو جبه آهنین بر تن دارند و دستهایشان به سینه و استخوان ترقوهشان چسبیده و فشرده شده است. پس هرگاه صدقهدهنده صدقهای میدهد، جبهاش گشاد و فراخ میشود تا جایی که نوک انگشتانش را میپوشاند و رد پایش را محو میکند. اما بخیل هرگاه قصد صدقه دادن میکند، جبهاش تنگتر و جمعتر میشود و هر حلقه در جای خود ثابت میماند. ابوهُریره گفت: من رسول الله ﷺ را دیدم که با انگشتشان اینگونه در جیب لباسشان اشاره میکردند؛ اگر او را میدیدید که سعی داشتند آن را گشاد کنند اما گشاد نمیشد. (ابن طاووس از پدرش و ابوالزناد از اَعرج درباره دو جبه این روایت را تأیید کردهاند. حنظله گفت: شنیدم طاووس میگفت: شنیدم ابوهُریره میگفت: «دو جبه». جعفر نیز از اَعرج «دو جبه» نقل کرده است.)
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
بخشندگی دل را گشادهتر میکند، در حالی که بخل دستِ بخشیدن را میبندد.
بخشی است که انسان برای خشنودی الله و یاری رساندن به دیگری میبخشد.
در این تشبیه، پوششی تنگ و محدودکننده است که برای فرد بخشنده گشادهتر میشود، اما بر تن فرد بخیل تنگ میماند.
عالمان کلاسیک این تشبیه را تصویری از اثر درونی بخشیدن میدانند: بخشندگی به انسان کمک میکند از بخل رها شود و بخشیدن را برایش آسانتر میکند، در حالی که بخل گویی دست را از حرکت بازمیدارد. این تشبیه به صدقهٔ خالصانه تشویق میکند، اما به این معنا نیست که کسی بیش از توانش ببخشد یا از مسئولیتهایش غفلت کند.
- بهطور منظم در بودجهتان جایی برای بخشش در نظر بگیرید، حتی اگر اندک باشد.
- اگر هنگام بخشیدن تردید میکنید، بررسی کنید آیا ترس یا دلبستگی مانع شماست.
- خالصانه ببخشید و همزمان هزینههای ضروری و مسئولیتهایتان را در نظر بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.