Sahih al-Bukhari، حدیث 6032
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1عَمْرُو بْنُ عِيسَىآن را به البخاري روایت کرد
- 2مُحَمَّدُ بْنُ سَوَاءٍ
- 3رَوْحُ بْنُ الْقَاسِمِ
- 4مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ
- 5عُرْوَةَ
- 6عَائِشَةَ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَوَاءٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَجُلاً، اسْتَأْذَنَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَآهُ قَالَ " بِئْسَ أَخُو الْعَشِيرَةِ، وَبِئْسَ ابْنُ الْعَشِيرَةِ ". فَلَمَّا جَلَسَ تَطَلَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي وَجْهِهِ وَانْبَسَطَ إِلَيْهِ، فَلَمَّا انْطَلَقَ الرَّجُلُ قَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ حِينَ رَأَيْتَ الرَّجُلَ قُلْتَ لَهُ كَذَا وَكَذَا، ثُمَّ تَطَلَّقْتَ فِي وَجْهِهِ وَانْبَسَطْتَ إِلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَائِشَةُ مَتَى عَهِدْتِنِي فَحَّاشًا، إِنَّ شَرَّ النَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ مَنْزِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنْ تَرَكَهُ النَّاسُ اتِّقَاءَ شَرِّهِ ".
عمرو بن عیسی به ما حدیث کرد، محمد بن سوا به ما حدیث کرد، روح بن قاسم به ما حدیث کرد، از محمد بن منکدر، از عروه، از عایشه رضی الله عنها روایت است که مردی از پیامبر ﷺ اجازه ورود خواست. چون پیامبر ﷺ او را دید، فرمود:
«چه برادر بدی برای قبیلهاش و چه فرزند بدی برای قبیلهاش!» اما چون آن مرد نشست، پیامبر ﷺ با چهرهای گشاده و رفتاری صمیمانه با او برخورد کرد. وقتی مرد رفت، عایشه عرض کرد: «یا رسولالله! وقتی آن مرد را دیدید دربارهاش چنین و چنان گفتید، سپس با روی گشاده و صمیمیت با او رفتار کردید.» رسول خدا ﷺ فرمود: «ای عایشه! کی مرا دیدهای که زشتگو باشم؟ همانا بدترین مردم نزد خداوند در روز قیامت کسی است که مردم به خاطر ترس از شرّ و آسیبش او را رها کنند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ باادب ماند و در عین حال درباره رفتار زیانبار شخص هشدار داد.
ارزیابی تندی از مردی که رفتارش به همقبیلهایهایش آسیب میرساند.
سخن گفتن بهصورت رکیک، توهینآمیز یا آزاردهنده.
مردم از او فاصله میگرفتند، زیرا از رفتار آسیبزا یا واکنش ناخوشایندش میترسیدند.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت میکنند که اگر مصلحت معتبری، مانند پیشگیری از آسیب، در میان باشد، میتوان درباره رفتار زیانبار کسی هشدار داد. این کار باید صادقانه و بدون دروغ یا توهینِ افراطی انجام شود. مؤدب بودن با کسی مانع هشدار صادقانه نیست. دانشمندان همچنین تأکید میکنند که کسانی که دیگران از ترس شرّشان با آنان مدارا میکنند، بهشدت نکوهش شدهاند؛ اما این امر مجوزی نیست که بیدلیل به آبروی کسی لطمه بزنیم.
- برای پیشگیری از آسیب، صادقانه و فقط در صورت نیاز به دیگران هشدار دهید.
- حتی هنگام بیان رفتار زیانبار کسی، با او مؤدبانه رفتار کنید.
- مراقب باشید مردم از ترس واکنش شما نگرانیهایشان را پنهان نکنند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.