Sahih al-Bukhari، حدیث 6074
روایتشده توسط Aisha bint Abi Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha bint Abi Bakr
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ ، عَنِ الزُّهْرِيِّ ، قَالَ حَدَّثَنِي عَوْفُ بْنُ مَالِكِ بْنِ الطُّفَيْلِ ـ هُوَ ابْنُ الْحَارِثِ وَهْوَ ابْنُ أَخِي عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لأُمِّهَا ـ أَنَّ عَائِشَةَ حُدِّثَتْ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ قَالَ فِي بَيْعٍ أَوْ عَطَاءٍ أَعْطَتْهُ عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَتَنْتَهِيَنَّ عَائِشَةُ، أَوْ لأَحْجُرَنَّ عَلَيْهَا. فَقَالَتْ أَهُوَ قَالَ هَذَا قَالُوا نَعَمْ. قَالَتْ هُوَ لِلَّهِ عَلَىَّ نَذْرٌ، أَنْ لاَ أُكَلِّمَ ابْنَ الزُّبَيْرِ أَبَدًا. فَاسْتَشْفَعَ ابْنُ الزُّبَيْرِ إِلَيْهَا، حِينَ طَالَتِ الْهِجْرَةُ فَقَالَتْ لاَ وَاللَّهِ لاَ أُشَفِّعُ فِيهِ أَبَدًا، وَلاَ أَتَحَنَّثُ إِلَى نَذْرِي. فَلَمَّا طَالَ ذَلِكَ عَلَى ابْنِ الزُّبَيْرِ كَلَّمَ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ يَغُوثَ، وَهُمَا مِنْ بَنِي زُهْرَةَ، وَقَالَ لَهُمَا أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ لَمَّا أَدْخَلْتُمَانِي عَلَى عَائِشَةَ، فَإِنَّهَا لاَ يَحِلُّ لَهَا أَنْ تَنْذُرَ قَطِيعَتِي. فَأَقْبَلَ بِهِ الْمِسْوَرُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ مُشْتَمِلَيْنِ...
ابو الیمان برای ما حدیث کرد، شعیب از زهری به ما خبر داد، او گفت: عوف بن مالک بن طفیل — که پسر حارث و برادرزادهٔ مادری عایشه همسر پیامبر ﷺ است — برایم نقل کرد که به عایشه خبر رسید که عبدالله بن زبیر دربارهٔ فروش یا بخششی که عایشه انجام داده بود، گفت:
«به خدا قسم! یا عایشه از این کار دست برمیدارد، یا من اموالش را تحت سرپرستی قرار خواهم داد.» عایشه پرسید: «آیا واقعاً چنین گفته است؟» گفتند: «بله.» عایشه فرمود: «به خدا قسم! هرگز با ابن زبیر سخن نخواهم گفت.» وقتی این قهر طولانی شد، ابن زبیر واسطههایی نزد او فرستاد، اما عایشه گفت: «نه، به خدا قسم! هرگز شفاعت کسی را دربارهٔ او نمیپذیرم و نذرم را نیز نخواهم شکست.» وقتی این وضعیت بر ابن زبیر دشوار آمد، با مسور بن مخرمه و عبدالرحمن بن اسود بن عبد یغوث که هر دو از بنیزهره بودند صحبت کرد و به آنان گفت: «شما را به خدا قسم میدهم که مرا نزد عایشه ببرید، زیرا برای او جایز نیست که نذر قطع رابطه با من بکند.» پس مسور و عبدالرحمن در حالی که در رداهای خود پیچیده شده بودند، او را همراه خود آوردند...
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عایشه پس از میانجیگری به اختلاف خانوادگی پایان داد و برای وفاینکردن به سوگندش کفاره پرداخت.
عبدالله بن زبیر از عایشه بهسبب فروش یا بخششی انتقاد کرد و تهدید کرد که او را از تصرف در اموالش منع خواهد کرد. عایشه سوگند خورد که رابطهاش را با او قطع کند. سپس خویشاوندان میانجیگری کردند و عایشه با او سخن گفت و برای کفاره سوگندش چهل برده آزاد کرد.
تعهد به خداوند برای انجام کاری یا ترک آن.
گرفتن اختیار اداره دارایی و امور مالی از شخص.
عملی مقرر برای جبران سوگند یا عهدی که شکسته شده است.
عالمان از این روایت برداشت میکنند که اگر عهدی برای قطع پیوندهای خویشاوندی با وظیفه حفظ آن پیوندها ناسازگار باشد، نباید به آن عمل کرد. عایشه آشتی را برگزید و کفاره پرداخت. مذاهب فقهی احکام دقیق عهدها و کفاره لازم را با توجه به متون مرتبط و شرایط فقهی بررسی میکنند؛ این روایت بهتنهایی همه جزئیات آن احکام را بیان نمیکند.
- در اختلاف خانوادگی برای آرامشدن فرصت بدهید، اما نگذارید اختلاف به قطع طولانیمدت ارتباط بینجامد.
- اگر ارتباط مستقیم دشوار است، از خویشاوندان قابلاعتماد برای میانجیگری کمک بگیرید.
- پیش از شکستن عهد یا سوگند، درباره کفاره آن از عالمی آگاه پرسوجو کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.