Sahih al-Bukhari، حدیث 6788
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَآن را به البخاري روایت کرد
- 2اللَّيْثُ
- 3ابْنِ شِهَابٍ
- 4عُرْوَةَ
- 5عَائِشَةَ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ قُرَيْشًا، أَهَمَّتْهُمُ الْمَرْأَةُ الْمَخْزُومِيَّةُ الَّتِي سَرَقَتْ فَقَالُوا مَنْ يُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلاَّ أُسَامَةُ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَكَلَّمَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ ". ثُمَّ قَامَ فَخَطَبَ قَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا ضَلَّ مَنْ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ الضَّعِيفُ فِيهِمْ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعَ مُحَمَّدٌ يَدَهَا ".
سعید بن سلیمان برای ما حدیث کرد، لیث برای ما حدیث کرد، از ابن شهاب، از عروه، از عایشه رضی الله عنها که قریشیان به خاطر زن مخزومیای که دزدی کرده بود، بسیار نگران شدند. گفتند:
«چه کسی جرأت دارد با رسول خدا ﷺ در این باره سخن بگوید؟ و چه کسی جز اسامة، محبوب رسول خدا ﷺ، چنین جسارتی دارد؟» پس اسامة با رسول خدا ﷺ در این مورد صحبت کرد. رسول خدا ﷺ فرمودند: «آیا در یکی از حدود الهی شفاعت میکنی؟» سپس برخاستند و خطبه خواندند و فرمودند: «ای مردم! همانا کسانی که پیش از شما بودند به این دلیل گمراه شدند که چون فرد شریفی از آنان دزدی میکرد، او را رها میساختند، و چون فرد ضعیفی از آنان دزدی میکرد، حد را بر او جاری میکردند. قسم به خدا، اگر فاطمه دختر محمد نیز دزدی میکرد، قطعاً محمد دستش را قطع میکرد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عدالت اقتضا میکند که قانون برای همگان یکسان اجرا شود.
زنی از قبیلهٔ مخزوم دزدی کرده بود. قریش از اسامه بن زید ﷺ خواستند برای او میانجیگری کند؛ سپس پیامبر ﷺ این درخواست را نپذیرفت و برای مردم سخنرانی کرد.
درخواستی از جانب کسی برای اثر گذاشتن بر یک حکم یا مجازات.
مجازاتهایی که در فقه اسلامی بهطور شرعی تعیین شدهاند.
کسی که از اعتبار، قدرت یا جایگاه اجتماعی بالایی برخوردار است.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت میکنند که منزلت و خویشاوندی موجب معافیت از اجرای عادلانهٔ قانون نمیشود. میانجیگری برای جلوگیری از اجرای مجازات حدّیِ ثابتشده پس از طرح پرونده نزد مرجع صلاحیتدار، جایز نیست. مذاهب فقهی شرایط اجرای چنین مجازاتهایی را جداگانه بررسی میکنند؛ این روایت دعوت به اقدام خودسرانه نیست، زیرا دادرسی و اجرای مجازات بر عهدهٔ مرجع صلاحیتدار است.
- قواعد را عادلانه اجرا کنید و به افراد صاحبمنزلت امتیاز ندهید.
- با استثناهای ناعادلانه مخالفت کنید، حتی اگر پای افراد بانفوذ در میان باشد.
- اجرای مجازاتهای قانونی را به قضات صلاحیتدار بسپارید و هرگز خودسرانه دست به اقدام نزنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.