Sahih al-Bukhari، حدیث 6801
روایتشده توسط Ubadah ibn as-Samit. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ubadah ibn as-Samit
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ، فَقَالَ " أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلاَ تَسْرِقُوا، وَلاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَكُمْ، وَلاَ تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ، وَلاَ تَعْصُونِي فِي مَعْرُوفٍ، فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَأُخِذَ بِهِ فِي الدُّنْيَا فَهْوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَطَهُورٌ، وَمَنْ سَتَرَهُ اللَّهُ فَذَلِكَ إِلَى اللَّهِ، إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ إِذَا تَابَ السَّارِقُ بَعْدَ مَا قُطِعَ يَدُهُ، قُبِلَتْ شَهَادَتُهُ، وَكُلُّ مَحْدُودٍ كَذَلِكَ إِذَا تَابَ قُبِلَتْ شَهَادَتُهُ.
عبدالله بن محمد جعفی برای ما حدیث کرد، هشام بن یوسف برای ما حدیث کرد، معمر به ما خبر داد، از زهری، از ابی ادریس، از عباده بن صامت رضی الله عنه که گفت: همراه گروهی با رسول خدا ﷺ بیعت کردم، پس فرمودند:
«با شما بیعت میکنم بر اینکه هیچ چیز را شریک الله قرار ندهید، دزدی نکنید، فرزندانتان را نکشید، و تهمتی دروغین که میان دستها و پاهایتان میبافید (زنا) مرتکب نشوید، و در کار نیک از من نافرمانی نکنید. پس هر کس از شما به این پیمان وفا کند، پاداش او بر عهده الله است. و هر کس چیزی از آن را مرتکب شود و در دنیا مجازات گردد، آن مجازات کفاره و پاککننده اوست. و اما کسی که الله گناهش را بپوشاند، کارش به الله واگذار است؛ اگر بخواهد عذابش میکند و اگر بخواهد میبخشد.» ابو عبدالله گفت: اگر دزد پس از بریده شدن دستش توبه کند، شهادتش پذیرفته میشود. و همچنین هر کس که حدی بر او جاری شده باشد، اگر توبه کند، شهادتش قبول خواهد شد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیمان، ایمان و رفتار نیک را با توبه و داوری خداوند پیوند میدهد.
تعهدی استوار برای پیروی از پیامبر ﷺ در کارهای نیک.
مجازات دنیوی میتواند گناهی را که شخص بهخاطر آن مجازات شده است پاک کند و موجب تطهیر او شود.
گناهی که آشکار نمیشود یا مرتکب آن در دنیا مجازات نمیشود؛ داوری نهایی با خداوند است.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که توبهٔ صادقانه همچنان لازم است، حتی اگر کسی مجازات دنیوی را تحمل کرده باشد. مجازات میتواند برای گناه مربوطه کفاره و موجب پاکی باشد، اما دربارهٔ گناهی که پنهان مانده، رسیدگی نهایی به خداوند واگذار میشود. بخاری نقل میکند که گواهی کسی که پس از اجرای مجازات حد توبه میکند، میتواند پذیرفته شود. شرایط اجرای حدود و ارزیابی گواهی تابع قواعد فقهی است و افراد اختیار ندارند خودسرانه مجازات تعیین و اجرا کنند.
- پیمانهای خود با خداوند و مردم را جدی بگیرید و از دزدی، افترا و دیگر ستمها دوری کنید.
- پس از گناه، صادقانه به سوی خداوند بازگردید و لغزش پنهانی را بیدلیل آشکار نکنید.
- اجرای مجازاتهای قانونی را فقط به مراجع قضاییِ صلاحیتدار واگذار کنید و قانون را خودسرانه اجرا نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.