Sahih al-Bukhari، حدیث 6804
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ وُهَيْبٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ رَهْطٌ مِنْ عُكْلٍ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَانُوا فِي الصُّفَّةِ، فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْغِنَا رِسْلاً. فَقَالَ " مَا أَجِدُ لَكُمْ إِلاَّ أَنْ تَلْحَقُوا بِإِبِلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ". فَأَتَوْهَا فَشَرِبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا حَتَّى صَحُّوا وَسَمِنُوا، وَقَتَلُوا الرَّاعِيَ وَاسْتَاقُوا الذَّوْدَ، فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم الصَّرِيخُ، فَبَعَثَ الطَّلَبَ فِي آثَارِهِمْ، فَمَا تَرَجَّلَ النَّهَارُ حَتَّى أُتِيَ بِهِمْ، فَأَمَرَ بِمَسَامِيرَ فَأُحْمِيَتْ فَكَحَلَهُمْ وَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ، وَمَا حَسَمَهُمْ، ثُمَّ أُلْقُوا فِي الْحَرَّةِ يَسْتَسْقُونَ فَمَا سُقُوا حَتَّى مَاتُوا. قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ سَرَقُوا وَقَتَلُوا وَحَارَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ.
موسی بن اسماعیل برای ما حدیث کرد، از وهیب، از ایوب، از ابوقلابه، از انس رضی الله عنه که گفت: گروهی از قبیله عُکل نزد پیامبر ﷺ آمدند و در صفّه سکونت داشتند، اما هوای مدینه با آنان سازگار نبود، پس گفتند:
«ای رسول خدا! برای ما شیری تهیه کن.» ایشان فرمودند: «جز این راهی برای شما نمییابم که به شتران رسول خدا ﷺ بپیوندید.» پس نزد آنها رفتند و از شیر و ادرارشان نوشیدند تا اینکه سالم و فربه شدند. سپس چوپان را کشتند و شتران را ربودند. آنگاه فریادرسخواهی نزد پیامبر ﷺ آمد، پس ایشان کسانی را در پی آنان فرستادند و پیش از آنکه روز به پایان رسد، آنان را دستگیر کردند. پیامبر دستور داد میخهایی بیاورند و آنها را گداختند و با آن چشمانشان را داغ کردند و دستها و پاهایشان را بریدند و زخمهایشان را نسوزاندند. سپس آنان را در حرّه رها کردند؛ آب میطلبیدند ولی به آنان آب داده نشد تا اینکه مردند. ابوقلابه گفت: آنان دزدی کردند، کشتند و با خدا و رسولش جنگیدند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت درباره مجازات قتل، راهزنی و غارت خشونتآمیز است.
انس بن مالک روایت میکند که گروهی از مردان قبیلهٔ عُکل در مدینه بیمار شدند، تحت مراقبت قرار گرفتند و سپس چوپان را کشتند و شترها را بردند. پیامبر ﷺ دستور داد آنان را پیدا کنند و به دادرسی بسپارند.
مجازاتهایی که در فقه اسلامی تعیین شدهاند؛ اجرای آنها در صلاحیت مراجع ذیصلاح و تابع روند قضایی است.
خشونت مسلحانه یا راهزنی خشونتآمیزی که امنیت مردم و راهها را به خطر میاندازد.
میدانی سنگلاخی و آتشفشانی در نزدیکی مدینه.
عالمان کلاسیک این واقعه را در بحث مجازات حرابه بررسی میکنند، زیرا مرتکبان همزمان دست به قتل و راهزنی خشونتآمیز زدند. قرآن در آیهٔ ۳۳ سورهٔ مائده برای کسانی که با خدا و پیامبرش میجنگند و در زمین فساد میگسترند، مجازاتهای گوناگونی ذکر میکند؛ فقیهان دربارهٔ ارتباط مجازات با جرم ارتکابی بحث کردهاند. مذاهب فقهی ادله، صلاحیت مراجع و چگونگی اجرای دقیق احکام را در چارچوب فقه خود بررسی میکنند. این گزارش به افراد اجازه نمیدهد که خودسرانه مجازات اجرا کنند: رسیدگی قضایی و صدور حکم مجازات در صلاحیت مراجع ذیصلاح است. عالمان همچنین دربارهٔ سختگیری در برخورد بحث کردهاند و آن را با سنگینی جرایم مرتبط دانستهاند، بیآنکه از آن مجوزی کلی برای بدرفتاری استنباط کنند.
- به نیازمندان کمک کنید، اما هنگام سپردن اموال و حیوانات، احتیاطهای لازم را در نظر بگیرید.
- خشونت و دزدی را به مراجع ذیصلاح گزارش دهید؛ هرگز خودتان نقش قاضی یا مجری مجازات را بر عهده نگیرید.
- به یاد داشته باشید که عدالت هم مستلزم حمایت از قربانیان است و هم رسیدگی قضایی دقیق به دست مراجع ذیصلاح.
این روایت صحیح از مسیر دیگری نقل شده و گزارش مربوط به مردان عُکل را تکمیل میکند.
Sahih al-Bukhari · #6803 (Sahih)این روایت صحیح دیگر از انس نیز تعقیب و مجازات پس از قتل و راهزنی را شرح میدهد.
Sahih al-Bukhari · #6805 (Sahih)این روایت صحیح نیز از گروه عُکل یا عُرَینه یاد میکند و نسخهای تکمیلی از واقعه ارائه میدهد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.