Sahih al-Bukhari، حدیث 6826
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ مِنَ النَّاسِ وَهْوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ. يُرِيدُ نَفْسَهُ، فَأَعْرَضَ عَنْهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَتَنَحَّى لِشِقِّ وَجْهِهِ الَّذِي أَعْرَضَ قِبَلَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ. فَأَعْرَضَ عَنْهُ، فَجَاءَ لِشِقِّ وَجْهِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الَّذِي أَعْرَضَ عَنْهُ، فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ دَعَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَبِكَ جُنُونٌ ". قَالَ لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ " أَحْصَنْتَ ". قَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " اذْهَبُوا فَارْجُمُوهُ ". قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي مَنْ، سَمِعَ جَابِرًا، قَالَ فَكُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَهُ، فَرَجَمْنَاهُ بِالْمُصَلَّى، فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ جَمَزَ حَتَّى أَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ فَرَجَمْنَاهُ.
سعید بن عفیر برای ما حدیث کرد و گفت: لیث برایم حدیث کرد، عبدالرحمن بن خالد برایم حدیث کرد، از ابن شهاب، از ابن مسیب و ابوسلمه که ابوهُریره گفت: مردی در حالی که رسول خدا ﷺ در مسجد بودند، نزد ایشان آمد و فریاد زد:
«ای رسول خدا! من زنا کردهام.» او منظور خودش بود. پیامبر ﷺ روی از او برگرداند. مرد به سمتی رفت که پیامبر رویش را بدان سو گردانده بود و گفت: «ای رسول خدا! من زنا کردهام.» حضرت دوباره روی برگرداند، پس مرد به سوی دیگر چهره پیامبر ﷺ آمد. چون چهار بار بر ضد خود شهادت داد، پیامبر ﷺ او را فراخواند و فرمود: «آیا دیوانهای؟» گفت: «نه، ای رسول خدا!» فرمود: «آیا محصن (همسردار) هستی؟» گفت: «بله، ای رسول خدا!» فرمود: «او را ببرید و سنگسار کنید.» ابن شهاب گفت: کسی که جابر را شنیده بود به من خبر داد که جابر گفت: «من از جمله کسانی بودم که او را سنگسار کردند. ما او را در مصلی سنگسار کردیم. وقتی سنگها او را به درد آورد، گریخت تا اینکه در حرّه به او رسیدیم و او را سنگسار کردیم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ برای گرفتن اعتراف اصرار نکرد و آن را با دقت بررسی کرد.
رابطهٔ جنسی نامشروع بر اساس شریعت اسلامی.
در فقه کلاسیک: کسی که شرایط شرعیِ ازدواج معتبر را برآورده کرده باشد.
محلِ بازِ نماز؛ در اینجا مکانی که نماز عید در آن برگزار میشد.
فقیهان کلاسیک از این روایت چنین برداشت میکنند که اعتراف به جرمی که مجازات حد دارد باید با دقت بررسی شود: پیامبر ﷺ روی برگرداند و دربارهٔ وضعیت روانی و وضعیت تأهل مرد پرسید. مذاهب فقهی دربارهٔ شمار اعترافهای لازم و شرایط اعتبار اعتراف بحث کردهاند و در جزئیات اختلاف دارند. این روایت به افراد اجازه نمیدهد که خودشان مجازاتها را اجرا کنند: اجرای حدود در صلاحیت حاکمیت عمومیِ ذیصلاح و تابع رویههای حقوقی سختگیرانه است. روایات دیگری نیز به توبه و پسگرفتن اعتراف میپردازند.
- دربارهٔ گناهکاری کسی بر پایهٔ شایعات نتیجهگیری نکنید؛ بگذارید اتهامها با دقت و از راه مراجع ذیصلاح بررسی شوند.
- کسی که توبه میکند میتواند به درگاه خداوند روی آورد و لازم نیست گناه خود را در ملأعام آشکار کند.
- هرگز خودسرانه دست به اجرای قانون نزنید؛ احکام کیفری در صلاحیت مراجع ذیصلاح است.
این روایت نسخهای مشابه از ماجرای مردی را دربردارد که نزد پیامبر ﷺ اعتراف خود را تکرار کرد.
Sahih al-Bukhari · #6827 (Sahih)این روایت جزئیات بیشتری دربارهٔ نحوهٔ رسیدگی به اعتراف و اجرای روند حقوقی ارائه میدهد.
Sahih al-Bukhari · #6828 (Sahih)این روایت بخشی از همان مجموعه گزارشهاست و به مقایسهٔ زمینهٔ ماجرا کمک میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.