Sahih al-Bukhari، حدیث 6856
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَآن را به البخاري روایت کرد
- 2اللَّيْثُ
- 3يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ
- 4عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمَ
- 5الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ
- 6ابْنِ عَبَّاسٍ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ ذُكِرَ التَّلاَعُنُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ عَدِيٍّ فِي ذَلِكَ قَوْلاً، ثُمَّ انْصَرَفَ وَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ يَشْكُو أَنَّهُ وَجَدَ مَعَ أَهْلِهِ فَقَالَ عَاصِمٌ مَا ابْتُلِيتُ بِهَذَا إِلاَّ لِقَوْلِي فَذَهَبَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي وَجَدَ عَلَيْهِ امْرَأَتَهُ، وَكَانَ ذَلِكَ الرَّجُلُ مُصْفَرًّا، قَلِيلَ اللَّحْمِ، سَبِطَ الشَّعَرِ، وَكَانَ الَّذِي ادَّعَى عَلَيْهِ أَنَّهُ وَجَدَهُ عِنْدَ أَهْلِهِ آدَمَ، خَدْلاً، كَثِيرَ اللَّحْمِ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ بَيِّنْ ". فَوَضَعَتْ شَبِيهًا بِالرَّجُلِ الَّذِي ذَكَرَ زَوْجُهَا أَنَّهُ وَجَدَهُ عِنْدَهَا فَلاَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمَا فَقَالَ رَجُلٌ لاِبْنِ عَبَّاسٍ فِي الْمَجْلِسِ هِيَ الَّتِي قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ رَجَمْتُ أَحَدًا بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ رَجَمْتُ هَذِهِ ". فَقَالَ لاَ، تِلْكَ امْرَأَةٌ كَانَتْ تُظْهِرُ فِي الإِسْلاَمِ السُّوءَ.
عبدالله بن یوسف به ما حدیث کرد، لیث به ما حدیث کرد، یحیی بن سعید به ما حدیث کرد، از عبدالرحمن بن قاسم، از قاسم بن محمد، از ابن عباس رضی الله عنهما: در محضر پیامبر ﷺ سخن از لعان به میان آمد و عاصم بن عدی در این باره سخنی گفت. سپس چون برخاست و رفت، مردی از قوم او نزدش آمد و شکایت کرد که مردی را با همسرش دیده است. عاصم گفت:
«جز به سبب همان سخنی که گفتم، دچار این ابتلا نشدم.» آنگاه آن مرد را نزد پیامبر ﷺ برد و او آنچه را درباره همسرش دیده بود، به اطلاع ایشان رساند. آن مرد (شوهر) زردرو، لاغر و موهایش صاف بود؛ اما کسی که متهم شده بود، گندمگون، فربه و تنومند بود. پیامبر ﷺ فرمودند: «خدایا، حقیقت را آشکار ساز.» سپس آن زن فرزندی به دنیا آورد که شبیه همان مردی بود که شوهرش مدعی دیدن او با همسرش شده بود. بدین ترتیب پیامبر ﷺ میان آن دو لعان جاری کردند. مردی در مجلس از ابن عباس پرسید: «آیا این همان زنی است که پیامبر ﷺ دربارهاش فرمودند: اگر قرار بود کسی را بدون دلیل سنگسار کنم، این زن را سنگسار میکردم؟» ابن عباس پاسخ داد: «خیر، آن زن دیگری بود که در اسلام رفتار ناپسند خود را آشکارا نشان میداد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در اتهام زنا در زندگی زناشویی، لِعان روشی معین برای سوگندهای متقابل فراهم میکند.
سبب این ماجرا در روایت آمده است: مردی به عاصم بن عدی گفت که مردی را نزد همسرش یافته است. عاصم سپس او را نزد پیامبر ﷺ برد.
روشی مقرر شامل سوگندهای مؤکد و متقابل میان زن و شوهر، هنگامی که مرد همسرش را به زنا متهم میکند اما شاهدان لازم را ندارد.
مرزها و مجازاتهای حقوقی که خداوند مقرر کرده است.
عالمان کلاسیک از این روایت نتیجه میگیرند که شوهر حق ندارد اتهام زنا را خودسرانه مجازات کند: اگر شاهدان لازم وجود نداشته باشند، روش مقرر لِعان است. این سوگندها بر اساس قواعد مذاهب فقهی، پیامدهای حقوقی برای ازدواج و نسب دارند. شباهت ظاهری کودک در این ماجرا جایگزین قواعد اثباتی مقرر نیست؛ پیامبر ﷺ از زن و شوهر خواست لِعان کنند.
- بر پایهٔ گمان یا شباهت ظاهری، کسی را به زنا متهم نکنید؛ به قواعد مقرر اثبات پایبند باشید.
- اختلافهای جدی زناشویی دربارهٔ اتهامها را برای رسیدگی به مراجع دینی و حقوقی صلاحیتدار ارجاع دهید.
- دربارهٔ آبروی دیگران با دقت سخن بگویید و اتهامی را بدون مدرک معتبر منتشر نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.