Sahih al-Bukhari، حدیث 6948
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ، سُلَيْمَانُ بْنُ فَيْرُوزَ عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ،. قَالَ الشَّيْبَانِيُّ وَحَدَّثَنِي عَطَاءٌ أَبُو الْحَسَنِ السُّوَائِيُّ،، وَلاَ أَظُنُّهُ إِلاَّ ذَكَرَهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّسَاءَ كَرْهًا} الآيَةَ قَالَ كَانُوا إِذَا مَاتَ الرَّجُلُ كَانَ أَوْلِيَاؤُهُ أَحَقَّ بِامْرَأَتِهِ، إِنْ شَاءَ بَعْضُهُمْ تَزَوَّجَهَا، وَإِنْ شَاءُوا زَوَّجَهَا، وَإِنْ شَاءُوا لَمْ يُزَوِّجْهَا، فَهُمْ أَحَقُّ بِهَا مِنْ أَهْلِهَا، فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي ذَلِكَ.
حسین بن منصور برای ما حدیث کرد، اسباط بن محمد برای ما حدیث کرد، شیبانی، سلیمان بن فیروز از عکرمه، و او از ابن عباس روایت کرد. شیبانی گفت: و عطاء ابوالحسن سوائی نیز برایم حدیث کرد، و گمان نمیکنم جز اینکه آن را از ابن عباس ذکر کرده باشد — رضی الله عنهما — درباره آیه: {ای کسانی که ایمان آوردهاید! حلال نیست برای شما که زنان را به اکراه به ارث ببرید} (سوره نساء: ۱۹). گفت: در گذشته هنگامی که مردی میمرد، اولیای او نسبت به همسرش سزاوارتر بودند؛ اگر میخواستند خودشان با او ازدواج میکردند، و اگر میخواستند او را به شوهر میدادند، و اگر میخواستند او را به شوهر نمیدادند. بدین ترتیب آنان نسبت به خانواده خود زن حق بیشتری داشتند. پس این آیه در همین باره نازل شد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Familieleden mogen een weduwe niet tegen haar wil als erfenis behandelen.
Ibn Abbas beschrijft de pre-islamitische gewoonte waarbij verwanten van een overleden man over zijn weduwe beschikten: zij konden met haar trouwen, haar aan iemand anders uithuwelijken of haar beletten te trouwen. Koran 4:19 werd over deze praktijk geopenbaard.
Een weduwe behandelen alsof zij bezit is dat na het overlijden van haar man overgaat op zijn erfgenamen.
De mannelijke verwanten van de overleden echtgenoot die zich volgens die oude gewoonte rechten over de weduwe toe-eigenden.
De benaming voor de pre-islamitische tijd en de gebruiken die door de islam werden hervormd.
Klassieke uitleggers verbinden deze overlevering met Koran 4:19 en leiden eruit af dat een weduwe geen bezit van haar schoonfamilie is. Verwanten mogen haar niet tot een huwelijk dwingen, haar zonder haar instemming uithuwelijken of haar verhinderen zelf een huwelijk aan te gaan. De vier soennitische wetscholen erkennen dat instemming bij het huwelijk noodzakelijk is; de precieze regels rond de rol van een huwelijksvoogd verschillen per school.
- Respecteer de vrije instemming van een vrouw bij iedere huwelijksbeslissing.
- Gebruik familiebanden of financiële macht nooit om iemand tot een huwelijk te dwingen.
- Neem een weduwe serieus als zelfstandig persoon en laat haar zelf beslissen over haar toekomst.
Deze overlevering uit hetzelfde hoofdstuk biedt aanvullende context over de bescherming van vrouwen tegen een huwelijk dat hun wordt opgedrongen.
Sahih al-Bukhari · #6947 (Sahih)Het verhaal sluit aan bij het beginsel dat familieleden niet naar eigen goeddunken over een vrouw en haar huwelijk mogen beschikken.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.