Sahih al-Bukhari، حدیث 7397
روایتشده توسط Adi ibn Hatim. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Adi ibn Hatim
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا فُضَيْلٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ أُرْسِلُ كِلاَبِي الْمُعَلَّمَةَ. قَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كِلاَبَكَ الْمُعَلَّمَةَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَأَمْسَكْنَ فَكُلْ، وَإِذَا رَمَيْتَ بِالْمِعْرَاضِ فَخَزَقَ فَكُلْ ".
عبدالله بن مَسْلَمه برای ما حدیث کرد، فُضَیل برای ما حدیث کرد، از منصور، از ابراهیم، از هَمّام، از عَدی بن حاتِم که گفت: از پیامبر ﷺ پرسیدم و گفتم:
«سگهای شکاری آموزشدیدهام را رها میکنم.» ایشان فرمودند: «هرگاه سگهای شکاری آموزشدیدهات را رها کردی و نام الله را بردی، پس اگر شکاری را گرفتند، بخور. و هرگاه با مِعراض (ابزار شکار) پرتاب کردی و آن را زخمی ساخت، بخور.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
شکارِ بهدستآمده با سگهای شکاریِ آموزشدیده، با نام بردن از خداوند، حلال است.
سگهایی که برای گرفتن شکار آموزش دیدهاند.
ابزار شکاریای که ممکن است با لبهٔ تیز خود شکار را زخمی کند.
عالمان کلاسیک از این روایت نتیجه میگیرند که شکاری که سگِ آموزشدیده گرفته است، هنگامی حلال است که شکارچی هنگام فرستادن سگ نام خداوند را ببرد و سگ شکار را بگیرد. اگر سگ دیگری نیز در گرفتن شکار مشارکت کرده باشد، خوردن آن جایز نیست. همچنین شکاری که مِعراض پوستش را سوراخ و زخمی کند حلال است؛ اما اگر ابزار فقط با ضربه آن را بکشد، احکام دیگری دارد. مذاهب فقهی دربارهٔ جزئیاتی مانند عبارتِ هنگام فرستادن سگ و شرایط شکار بحث کردهاند.
- هنگام فرستادن سگ شکاری، نام خداوند را ببرید.
- مطمئن شوید سگ شکاریتان آموزشدیده است و بررسی کنید شکار چگونه گرفته شده است.
- در مورد خوراکیها، شرایط حلال بودن را رعایت کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.