Sahih al-Bukhari، حدیث 855
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍآن را به البخاري روایت کرد
- 2ابْنُ وَهْبٍ
- 3يُونُسَ
- 4ابْنِ شِهَابٍ
- 5رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، زَعَمَ عَطَاءٌ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، زَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلاً فَلْيَعْتَزِلْنَا ـ أَوْ قَالَ ـ فَلْيَعْتَزِلْ مَسْجِدَنَا، وَلْيَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ ". وَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِقِدْرٍ فِيهِ خَضِرَاتٌ مِنْ بُقُولٍ، فَوَجَدَ لَهَا رِيحًا فَسَأَلَ فَأُخْبِرَ بِمَا فِيهَا مِنَ الْبُقُولِ فَقَالَ " قَرِّبُوهَا " إِلَى بَعْضِ أَصْحَابِهِ كَانَ مَعَهُ، فَلَمَّا رَآهُ كَرِهَ أَكْلَهَا قَالَ " كُلْ فَإِنِّي أُنَاجِي مَنْ لاَ تُنَاجِي ". وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ أُتِيَ بِبَدْرٍ. قَالَ ابْنُ وَهْبٍ يَعْنِي طَبَقًا فِيهِ خُضَرَاتٌ. وَلَمْ يَذْكُرِ اللَّيْثُ وَأَبُو صَفْوَانَ عَنْ يُونُسَ قِصَّةَ الْقِدْرِ، فَلاَ أَدْرِي هُوَ مِنْ قَوْلِ الزُّهْرِيِّ أَوْ فِي الْحَدِيثِ.
سعید بن عفیر به ما حدیث کرد و گفت: ابن وهب از یونس، از ابن شهاب برای ما حدیث کرد. عطاء ادعا کرد که جابر بن عبدالله ادعا نمود که پیامبر ﷺ فرمودند:
«هر کس سیر یا پیاز بخورد، باید از ما دوری گزیند — یا فرمودند — باید از مسجد ما دوری گزیند و در خانهاش بنشیند.» و همانا ظرفی حاوی سبزیجات پخته نزد پیامبر ﷺ آورده شد و ایشان بوی آن را حس کردند. پرسیدند چه در آن است و به ایشان اطلاع داده شد که چه نوع سبزیجاتی در آن وجود دارد. پس فرمودند: «آن را نزدیک بیاورید» برای برخی از یارانشان که همراه ایشان بودند. وقتی آن را دیدند، خوردنش را ناپسند داشتند و فرمودند: «بخورید، زیرا من با کسانی مناجات میکنم که شما با آنان مناجات نمیکنید.» احمد بن صالح از ابن وهب نقل کرده است: «ظرفی (بدر) نزد ایشان آورده شد.» ابن وهب گفت منظور طبقی حاوی سبزیجات بود. لیث و ابوصفوان داستان دیگ را از یونس ذکر نکردهاند، لذا نمیدانم این سخن زهری است یا بخشی از حدیث.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که سیر یا پیاز میخورد، تا وقتی بوی آن آزاردهنده است از رفتن به مسجد خودداری کند.
تا زمانی که بو دیگران را آزار میدهد، از مسجد و حاضران در آن دور ماندن.
پیامبر ﷺ به فرشتگانی اشاره میکند که انسانها نمیتوانند آنها را ببینند.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که کسی که بوی آزاردهندهای دارد، تا زمانی که بو از میان نرفته است به مسجد نرود. این هشدار تنها دربارهٔ سیر و پیاز نیست، بلکه هر بویی را دربرمیگیرد که موجب آزار نمازگزاران شود. مقصود، رعایت احترام جامعهٔ نمازگزاران و فرشتگان است؛ خوردن این سبزیها خود حرام نیست. پیامبر ﷺ به یکی از همراهانش اجازه داد از آنها بخورد، درحالیکه خود از خوردنشان پرهیز کرد.
- اگر سیر یا پیاز خوردید، تا وقتی بوی آن از بین نرفته است به مسجد نروید.
- پیش از نماز به بوهایی توجه کنید که ممکن است دیگران را در مسجد آزار دهد.
- دوری از آزار دیگران را بخشی از احترام به نمازگزاران بدانید.
این روایت نیز به دوری از مسجد پس از خوردن غذایی با بوی تند میپردازد.
Sahih al-Bukhari · #854 (Sahih)این روایت دربارهٔ وجوب دوری از مسجد هنگامی است که بوی سیر یا پیاز موجب آزار شود.
Sahih al-Bukhari · #856 (Sahih)این روایت نیز به شیوهٔ برخورد با سیر و حضور در نماز میپردازد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.