Sahih al-Bukhari، حدیث 886
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَآن را به البخاري روایت کرد
- 2مَالِكٌ
- 3نَافِعٍ
- 4عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ
- 5رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، رَأَى حُلَّةَ سِيَرَاءَ عِنْدَ باب الْمَسْجِدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوِ اشْتَرَيْتَ هَذِهِ فَلَبِسْتَهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلِلْوَفْدِ إِذَا قَدِمُوا عَلَيْكَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ ". ثُمَّ جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا حُلَلٌ، فَأَعْطَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ مِنْهَا حُلَّةً فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، كَسَوْتَنِيهَا وَقَدْ قُلْتَ فِي حُلَّةِ عُطَارِدٍ مَا قُلْتَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَمْ أَكْسُكَهَا لِتَلْبَسَهَا ". فَكَسَاهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ أَخًا لَهُ بِمَكَّةَ مُشْرِكًا.
عبدالله بن یوسف برای ما حدیث کرد و گفت: مالک ما را خبر داد، از نافع، از عبدالله بن عمر، که عمر بن خطاب جامهای حریر در درب مسجد دید و گفت:
«ای رسول خدا! کاش این را میخریدید و در روز جمعه و هنگام ورود هیئتهای مهمان آن را میپوشیدید.» پس رسول خدا ﷺ فرمودند: «این جامه را تنها کسی میپوشد که در آخرت بهرهای ندارد.» سپس جامههایی از همان نوع برای رسول خدا ﷺ آورده شد و ایشان یکی از آنها را به عمر بن خطاب رضی الله عنه دادند. عمر عرض کرد: «ای رسول خدا! شما این را به من پوشاندید، در حالی که درباره جامه عطارِد آنچه فرمودید، فرمودید.» رسول خدا ﷺ فرمودند: «من این را برای پوشیدن به تو ندادم.» آنگاه عمر بن خطاب رضی الله عنه آن جامه را به برادر مشرک خود در مکه بخشید تا بپوشد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عمر پارچهٔ ابریشمی دریافت کرد، اما پیامبر ﷺ آن را برای پوشیدن به او نداد.
ردا یا جامهای ارزشمند که روی لباس میپوشند.
نوعی پارچه یا جامهٔ ابریشمی با تزئینات چشمگیر.
هشداری جدی دربارهٔ پوشیدن ابریشم است؛ به این معنا نیست که شخص از اسلام خارج شده باشد.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که مردان نباید لباس تمامابریشم بپوشند، در حالی که پوشیدن آن برای زنان جایز است. سخن پیامبر ﷺ روشن میکند که هدیهدادن، خودبهخود به معنای اجازهٔ استفادهٔ شخصی نیست: عمر دریافت که آن جامه برای شخص دیگری در نظر گرفته شده بود و آن را به برادرش داد. مذاهب فقهی با استناد به روایات دیگر، استثناهایی مانند ضرورت پزشکی را نیز بررسی میکنند.
- اگر هدیهدهنده صریحاً استفادهٔ شخصی را منع کرده است، هدیه را بهمنزلهٔ اجازهٔ استفادهٔ خود ندانید.
- هنگام انتخاب لباس، تنها به زیبایی یا زینتیبودن آن توجه نکنید؛ مجازبودن آن بر اساس رهنمودهای اسلامی را نیز بررسی کنید.
- داراییهای قابل استفاده را به کسی بدهید که مجاز به استفاده از آنهاست؛ همانگونه که عمر آن جامه را به برادرش داد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.